Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 6 lipca 2021 r., w sprawie I SA/Kr 211/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę A. R. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 11 grudnia 2020 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidulanej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.
2. Skargę kasacyjną od tego wyroku złożyła skarżąca. Wyrok zaskarżyła w całości, zarzucając mu w ramach podstawy z art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej; "p.p.s.a.") naruszenie:
a) art. 141 § 4 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit c) p.p.s.a. poprzez brak dokonania oceny zarzutów skargi, wskazujących na naruszenie przez organy podatkowe art. 217 par. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2020 r.. poz. 1325 ze zm., dalej: "o.p.") polegające na braku ustosunkowania się do wszystkich argumentów strony,
b) art. 14b § 5 o.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na uznaniu, że nie doszło do jego naruszenia przez Dyrektora KIS pomimo, że Dyrektor KIS błędnie przyjął, że elementy stanu faktycznego w sprawie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2015 r. w sytuacji gdy strona złożyła zapytanie dotyczące sposobu opodatkowania swoich dochodów z działalności rolniczej jako rolnik indywidualny w latach 1980 - 2010 r. a nie jego wysokości i nie występuje tożsamość elementów stanu faktycznego.
Skarżąca wniosła w związku z tym o uchylenie zaskarżonego wyroku, na podstawie art. 188 p.p.s.a. tj. uchylenie w całości zaskarżonego wyroku, rozpoznanie skargi i w konsekwencji uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia, albo ewentualnie uchylenie w całości zaskarżonego wyroku, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu, na podstawie art. 203 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a, o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej, zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania.
3. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna podlega oddaleniu. Z uwagi na treść rozstrzygnięcia uzasadnienie niniejszego wyroku ogranicza się do oceny zarzutów skargi kasacyjnej, stosownie do art. 193 zd. 2 p.p.s.a.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie ma podstaw do uznania, iż zaskarżony wyrok został wydany z naruszeniem przepisów powołanych w treści skargi kasacyjnej. Ocena prawna i faktyczna dokonana w zaskarżonym orzeczeniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa, a ponadto uwzględnia wszelkie okoliczności faktyczne zaistniałe w sprawie. Okoliczność, że skarżąca nie podziela stanowiska sądu administracyjnego, jak i przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia, nie może czynić zarzutów skargi kasacyjnej uzasadnionymi.
Zgodnie z art. 14 b § 5 o.p. nie wydaje się interpretacji indywidualnej w zakresie tych elementów stanu faktycznego, które w dniu złożenia wniosku o interpretację są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego albo w porozumieniu podatkowym, o którym mowa w art. 20zb. Przepis art. 14b § 5 o.p. dotyczy zatem zaistniałych elementów stanu faktycznego. Nie dotyczy natomiast zdarzeń przyszłych, które siłą rzeczy nie zaistniały, nie wywoływały skutków prawnych i nie mogą być przedmiotem toczącego się postępowania.
Dodatkowo wskazać należy, że przepis art. 14b § 5 o.p. w swojej treści jest niewątpliwie podobny do treści art. 165a § 1 o.p., gdzie w istocie ustawodawca wyliczył dwie podstawy do odmowy wszczęcia postępowania: 1) gdy żądanie wniesione zostało przez osobę niebędącą stroną lub 2) jeżeli z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte.
Zasadniczym celem postępowania prowadzonego na podstawie art. 25b u.p.d.o.f jest natomiast wyjaśnienie źródeł sfinansowania poniesionych przez podatnika w roku podatkowym wydatków i wartości zgromadzonego w tym roku a przy okazji doprowadzenie do weryfikacji wysokości dotychczas uiszczonego podatku dochodowego z innych źródeł przychodów wymienionych w art.10 u.p.d.o.f, w zakresie, w jakim nie upłynął termin przedawnienia zobowiązania podatkowego.
W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 20 ust. 1b u.p.d.o.f, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się także przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzące ze źródeł nieujawnionych. Nie ulega wątpliwości, że elementy stanu faktycznego związanego z pytaniami zawartymi we wniosku, wiążą się z prowadzonym przez właściwy organ podatkowy postępowaniem podatkowym (wymiarowym) i dotyczą tych samych elementów stanu faktycznego, tj. przychodów (dochodów) uzyskanych z działalności rolniczej w latach 1980-2010, które mogą uzasadniać wydatki poczynione przez skarżącą w roku 2015. Interpretacja wydana w żądanym przez skarżącą zakresie dotyczyłaby zatem kwestii podlegających ocenie w prowadzonym postępowaniu podatkowym.
Mając na uwadze wszystkie przedstawione wyżej okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną uznając ją za bezzasadną. O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd orzekł na podstawie art. 204 pkt 1 oraz art. 205 § 2 i § 4 tej ustawy.