Uzasadnienie
H. M. (dalej jako strona lub skarżąca), pismem z 3 stycznia 2011 r., złożyła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gdańsku z 16 listopada 2010 r. I SA/Gd 578/10.
Pełnomocnik strony, pismem z 18 lipca 2011 r., wniósł o zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu o prawomocne decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w G. Nr [...] i [...], w których WSA w Gdańsku oddalił skargi. W uzasadnieniu wskazano, że działania organów podatkowych wyrządzają "na majątku podatniczki nieodwracalne szkody".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie z dwóch powodów powodów.
Przede wszystkim, profesjonalny pełnomocnik strony wniósł o "(...) zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego w przedmiotowych sprawach", czyli o zastosowanie instytucji, która nie została przewidziana – i uregulowana – w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej jako p.p.s.a.), ani w przepisach innych ustaw regulujących to postępowanie. W następstwie tego, Sąd, związany wolą pełnomocnika, precyzyjnie wyrażoną, nie mógł zastosować tej instytucji, ponieważ, zgodnie z zasadą legalizmu wyrażoną w art. 7 Konstytucji, organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa.
Sąd podziela tu pogląd Sądu Najwyższego z orzeczenia z 18 stycznia 2005 r. WK 22/04 (OSNKW 2005/3/29), zgodnie z którym art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 1997 r. stanowiący, że organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa, zawiera normę zakazującą domniemywania kompetencji takiego organu i tym samym nakazuje, by wszelkie działania organu władzy publicznej były oparte na wyraźnie określonej normie kompetencyjnej. Dlatego wniosek o "(...)zawieszenie postępowania egzekucyjnego" należało oddalić.
Po drugie, nawet kwalifikując wniosek strony – wbrew wyraźnie wyrażonej woli jej pełnomocnika – jako wniosek o wstrzymanie wykonania z art. 61 § 1 p.p.s.a. należy wskazać, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako p.p.s.a.), zgodnie z którą wniesienie skargi kasacyjnej nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z tym zastrzeżeniem, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Wolters Kluwer 2009, s. 206), co nie zostało dokonane z punktu widzenia wskazanych przesłanek ustawowych z art. 61 § 3 p.p.s.a. Zdaniem Sądu, skarżąca nie przedstawiła żadnych informacji pozwalających na ustalenie jej stanu majątkowego i finansowego, nie załączyła żadnych dokumentów sytuacje tę obrazujących, które mogłyby przekonać Sąd o konieczności udzielenia ochrony tymczasowej.
Sąd zwraca uwagę strony, że wywieranie skutków finansowych dla strony jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło (por. post. NSA z dnia 28 lipca 2009 r., I FSK 450/09). W ocenie Sądu, to w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na wystąpienie w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie zawartych we wniosku twierdzeń stosownymi dokumentami. To stronę obciąża dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów tak, by Sąd miał wiedzę o okolicznościach przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności, jak również posiadał możliwość zweryfikowania tej wiedzy
Dlatego w sprawie brak jest także przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji