Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny w wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej P.B., od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 listopada 2016 roku, w sprawie o sygnaturze akt I SA/Wr 932/16 stwierdził, że nie spełnia ona wszystkich wymogów wynikających z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."). Skarga kasacyjna została sporządzona i złożona przez radcę prawnego M.A., który powołał się na zgadujące się w aktach sprawy pełnomocnictwo główne oraz substytucyjne. W aktach sprawy (karta 39) znajduje się pełnomocnictwo substytucyjne, w którym radca prawny W.K. udziela dalszego pełnomocnictwa radcy prawnemu M.A. "w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawie ze skargi P.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 27 kwietnia 2016 r. (...)." Z kolei pełnomocnictwo główne (karta 14) swym zakresem obejmuje umocowanie udzielone przez skarżącego radcy prawnemu W.K. do reprezentowania w postępowaniu sądowowadministracyjnym w przedmiocie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 27 kwietnia 2016 r. W aktach sprawy brakuje natomiast dokumentu pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego radcy prawnemu W.K. obejmującego swym zakresem prawo reprezentowania strony w postępowaniu ze skargi kasacyjnej P.B., od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 listopada 2016 roku, w sprawie o sygnaturze akt I SA/Wr 932/16, z prawem udzielania substytucji.
Brakuje także pełnomocnictwa substytucyjnego udzielonego radcy prawnemu M.A. obejmującego ten sam zakres działania. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 p.p.s.a. postanowił zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu w celu usunięcia dostrzeżonych braków