Uzasadnienie
Na rozprawie w dniu 14 lutego 2014 r. w sprawie ze skargi kasacyjnej H. sp. z o.o. od wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 575/11, którym oddalono skargę na interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego, pełnomocnik spółki złożył oświadczenie o cofnięciu skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Podstawą do cofnięcia skargi kasacyjnej jest zdanie pierwsze art. 60 w związku z art. 193 p.p.s.a. Również zdanie drugie art. 60 p.p.s.a. ma zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym. Natomiast zdanie trzecie tego przepisu, traktujące o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne, nie może być stosowane w odniesieniu do skargi kasacyjnej (por. B. Gruszczyński w pracy zbiorowej: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. Wolters Kluwer Polska Sp. z o.o., Warszawa 2009, str. 572 – 573). Skoro bowiem Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 183 § 1 p.p.s.a. związany jest granicami skargi kasacyjnej, to tym bardziej wiąże go "brak“ skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o zwrocie wpisu uiszczonego od skargi kasacyjnej oparto na art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.