Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 stycznia 2005 roku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, w sprawie I SA/Gl 1811/04, odrzucił skargę Waldemara M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie podatku od nieruchomości. Sąd w uzasadnieniu wskazał, iż skarżący nie zachował 30 dniowego terminu do wniesienia skargi i z tej przyczyny należało ją odrzucić.
W skardze kasacyjnej na powyższe postanowienie, wniesionej terminowo, skarżący reprezentowany przez doradcę podatkowego podniósł, iż Waldemar M. list ze skargą wrzucił do skrzynki pocztowej "w dniu świątecznym to jest 11 listopada 2004 roku lub następnym" nadając go w tym samym w trybie zwykłym /bez uzyskania dowodu nadania/ i w ten sposób zdaniem skarżącego zachowany został termin do wniesienia tego środka zaskarżenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna.
W myśl art. 173 par. 1 ustawy z dnia 15 sierpnia 2002 roku, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ /dalej /p.p.s.a./, od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym, powinna czynić zadość wymaganiom formalnym i materialnym określonym w p.p.s.a. Wymagania formalne skargi kasacyjnej są tożsame z wymaganiami przepisanymi dla pisma w postępowaniu sądowym, a ich brak może ulec konwalidacji w trybie i na zasadach określonych w art. 49 par. 1 w związku z art. 193 p.p.s.a.
Do wymogów materialnych skargi kasacyjnej należy natomiast oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany oraz przytoczenie podstaw kasacyjnych /art. 176 p.p.s.a./. Z kolei w myśl art. 174 p.p.s.a, podstawą kasacyjną skargi może być naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W przeciwieństwie do uchybień formalnych, braki w zakresie wymogów materialnych nie podlegają sanacji, w konsekwencji czyniąc skargę kasacyjną niedopuszczalną.
W rozpoznawanej skardze kasacyjnej autor skargi - doradca podatkowy wskazał co prawda oznaczenie skarżonego postanowienia sądu administracyjnego, jednakże nie określił czy zaskarża to postanowienie w całości czy w części, a przede wszystkim nie przytoczył podstaw kasacyjnych a tym bardziej ich nie uzasadnił. Pełnomocnik skarżącego nie zawarł również w skardze kasacyjnej wniosku uchylenie ani o zmianę skarżonego orzeczenia oraz nie zaznaczył zakresu żądania tej zmiany lub uchylenia.
Na tej podstawie, w świetle przedstawionej wyżej regulacji, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż rozpoznawana skarga kasacyjna nie spełnia wymogów formalnych przewidzianych w art. 176 p.p.s.a, co czyni ją niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 180 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.