Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej: "p.p.s.a.") sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Innymi słowy sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w sentencji orzeczenia tj. tak w jego części wstępnej (komparycji) oraz w rozstrzygnięciu (tenorze), jak i w uzasadnieniu orzeczenia.
Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Trafnie przyjmuje się, że oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami sprawy.
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że w wyniku oczywistej omyłki pisarskiej błędnie wpisano w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 marca 2018 r., II FSK 502/16 nieprawdziwe zdanie, że "O kosztach orzeczono na podstawie art.204 pkt 2 p.p.s.a.". W sentencji wyżej wymienionego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł bowiem o kosztach postępowania kasacyjnego, i nie było to intencją tegoż Sądu, a zdanie zawarte na stronie 10 uzasadnienia stanowiło oczywistą omyłkę pisarską.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.