Uzasadnienie
II FSK 509/09
UZASADNIENE
Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia 28 lutego 2008 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło skargę kasacyjną podpisaną przez Prezesa SKO, będącego jednocześnie radcą prawnym.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Skarb Państwa – Minister Skarbu Państwa reprezentowany przez Dyrektora Delegatury Ministra Skarbu Państwa w C. wniósł o odrzucenie skargi kasacyjnej w całości z powodu naruszenia art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Należy wskazać, że do zadań Prezesa SKO, zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz.U.01.79.856. ze zm.,) należy w pierwszej kolejności reprezentowanie kolegium na zewnątrz. Do takiego reprezentowania niewątpliwie zaliczyć należy występowanie przed sądami administracyjnymi lub udzielenie pełnomocnictwa do takiego występowania. Sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego w przypadku, gdy radca prawny (adwokat) zajmuje stanowisko upoważniające go do reprezentowania organu lub działania jako organ (np. dyrektor izby skarbowej, prezes samorządowego kolegium odwoławczego) w świetle art.175 § 1 p.p.s.a. należy uznać za dopuszczalne. W takim przypadku radca prawny (adwokat) będzie reprezentował stronę z racji sprawowanej funkcji.
Należy także podkreślić, że pełnienie funkcji Prezesa SKO nie powoduje, zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (t.j. Dz.U.02.123.1059., ze zm.), zawieszenia prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego.
Podniesiony przez stronę skarżącą fakt, że informacja zawarta na pieczęci Prezesa SKO o wykonywaniu przez niego zawodu radcy prawnego, jest niewystarczająca do uznania, że skarga przez niego podpisana spełnia warunki formalne określone w art. 175 p.p.s.a., nie znajduje uzasadnienia. Zawód radcy prawnego jest zawodem zaufania publicznego i należy uznać, że jeśli osoba posiada pieczęć zawierającą informację o wykonywaniu tego zawodu to nie ma potrzeby udowadniania tego faktu. Jest on weryfikowalny i jako taki może być sprawdzony w sytuacjach nasuwających wątpliwości.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 64 § 3 w związku z art. 151 i 193 p.p.s.a.