Uzasadnienie
1. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 lipca 2004 r., /III SA/Wa 472/04/ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę oraz zwrócił stronie skarżącej wpis w kwocie 600 zł w sprawie ze skargi Andrzeja K. i Roberta T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 21 stycznia 2004 r., (...) w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za 2001 r., 2002 r., I ratę za 2003 r.
2. Sąd I instancji ustalił, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącego III Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 kwietnia 2004 r. skarżący zostali wezwani, pismem z dnia 31 maja 2004 r., do usunięcia, w terminie tygodnia, braków skargi przez: podanie wartości przedmiotu zaskarżenia i uiszczenie od tej kwoty wpisu stosunkowego obliczonego we własnym zakresie, według zasad wskazanych oraz podpisania skargi przez Roberta T., pod rygorem odrzucenia skargi.
W dniu 9 czerwca 2004 r. Robert T. podpisał skargę, mieszcząc się w terminie tygodniowym. W piśmie złożonym w dniu 9 czerwca 2004 r. oświadczył jednocześnie, że pismo wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi otrzymał w dniu 7 czerwca 2004 r. Wpis sądowy został uiszczony w kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dwóch ratach: pierwsza w wysokości 300 zł w dniu 14 czerwca 2004 r., druga w wysokości 300 zł w dniu 15 czerwca 2004 r. Pismo wzywające do uzupełnienia braków formalnych zostało Andrzejowi K. doręczone w dniu 4 czerwca 2004 r., a Robertowi T. w dniu 7 czerwca 2004 r.
W ocenie Sądu, nawet przyjmując, iż termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 14 czerwca 2003 r., to i tak część wpisu w wysokości 300 zł została uiszczona z jednodniowym uchybieniem terminu. Częściowe uiszczenie wpisu przez stronę, stanowiące wypełnienie wezwania do uzupełniania braków formalnych skargi pod rygorem jej odrzucenia, nie stanowi "należnej opłaty", o której mowa w art. 220 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, a Sąd nie podejmuje żadnej czynności bez uiszczenia opłaty należnej.
3. Skargą kasacyjną pełnomocnik Andrzeja K. - adwokat Jerzy Z. - na podstawie art. 174 ust. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zaskarżył powyższe postanowienie, zarzucając obrazę przepisów art. 220 par. 1 i par. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
Autor skargi kasacyjnej wskazał, że z przepisu art. 220 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy wnioskować, iż przewodniczący wzywa do uiszczenia konkretnej kwoty wpisu. W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do wskazania wartości przedmiotu sporu oraz jednocześnie podano mu procent jaki winien obliczyć jako wpis od wartości przedmiotu sporu. Skarżący występując bez pełnomocnika, źle obliczył wysokość wpisu i następnego dnia /jeden dzień po terminie/ zorientował się w swojej pomyłce i uzupełnił wpis. W tej sytuacji w wezwaniu do uiszczenia wpisu został naruszony art. 220 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż nie wskazano skarżącemu konkretnej kwoty wpisu jaki ma wpłacić. Nie można więc mówić o naruszeniu terminu do uiszczenia wpisu.
W ocenie strony wnoszącej skargę kasacyjną ze względu na naruszenie przepisu art. 220 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zachodzą przesłanki z art. 220 par. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
- 4. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. nie skorzystało z możliwości złożenia odpowiedzi na skargę kasacyjną, jak również nie uczestniczyło w rozprawie kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią zarzucanego przepisu art. 220 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi /par. 3/ uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Przy czym w myśl art. 215 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Zaś na podstawie art. 231 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne.
Niesporne jest w sprawie, iż skarżący składając skargę nie korzystali z pełnomocnika, jak również nie podali wartości przedmiotu zaskarżenia.
Dlatego też zarządzenie Przewodniczącego co do konieczności podania wartości przedmiotu zaskarżenia było prawidłowe. Natomiast obowiązujące przepisy prawa nie dają możliwości żądania, aby skarżący we własnym zakresie wyliczał wysokość wpisu stosunkowego, a przynajmniej nakładania rygoru odrzucenia skargi, o ile nie uiści wpisu w terminie tygodniowym.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż Przewodniczący, wzywając skarżącego do uiszczenia wpisu stosunkowego od skargi musi dokładnie oznaczyć kwotę wpisu, który ma uiścić skarżący i niezachowanie tego wymogu w zarządzeniu wzywającym do uiszczenia wpisu pozbawia owo wezwanie możliwości sankcji w postaci odrzucenia skargi /art. 220 par. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/.
Z tych to względów, na podstawie art. 185 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji, przy czym z uwagi na treść art. 203 pkt 1 tej ustawy nie orzeczono o kosztach postępowania kasacyjnego, gdyż przedmiotem zaskarżenia było postanowienie /a nie wyrok/ i to odrzucające skargę.