Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 18 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 531/12

Uzasadnienie

1. 1. Postanowieniem z dnia 3 listopada 2011 r., I SA/Ke 494/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę S. K. (powoływanego dalej jako: "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. (powoływanego dalej jako "SKO") z dnia 18 sierpnia 2011 r., nr [...], w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2011 r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.).
2. 2. Przebieg dotychczasowego postępowania (przedstawiony przez WSA w Kielcach):
3. 2.1. Uzasadniając swoje postanowienie WSA w Kielcach podał, że SKO w.w. decyzją z dnia 18 sierpnia 2011 r. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy S. N. z dnia 8 lutego 2011 r., nr [...], w sprawie ustalenia skarżącemu łącznego zobowiązania pieniężnego na 2011 r.
4. 2.2. Decyzja SKO wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego została prawidłowo doręczona skarżącemu w dniu 24 sierpnia 2011 r. Na decyzję tę skarżący złożył skargę do WSA w Kielcach za pośrednictwem SKO w dniu 26 września 2011 r.
5. 3. Postanowienie Sądu pierwszej instancji:

Odrzucając skargę skarżącego WSA w Kielcach stwierdziło, że zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W sprawie termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego zaczął biec od dnia 25 sierpnia 2011 r. i upływał w dniu 23 września 2011 r. Skarga wniesiona w dniu 26 września 2011r. została zatem wniesiona po terminie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

1. 4. Stanowisko skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym:
2. 4.1. Wnosząc do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od w.w. postanowienia WSA w Kielcach skarżący (reprezentowany przez pełnomocnika – radcę prawnego):

(1) na podstawie art. 86 § 1, art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia WSA w Kielcach z dnia 3 listopada 2011 r., I SA/Ke 494/11, doręczonego skarżącemu wraz z uzasadnieniem w dniu 7 listopada 2011 r.;

(2) na podstawie art. 173 § 1 i art. 183 § 2 pkt 5 p.p.s.a. zaskarżył w całości postanowienie WSA w Kielcach z dnia 3 listopada 2011 r., I SA/Ke 494/11 i na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz na podstawie art. 176 w.w. ustawy wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Kielcach;

(3) na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wniósł o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia zażalenia skarżącego na postanowienie WSA w Kielcach z dnia 13 grudnia 2011 r., I SA/Ke 494/11, odmawiające skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję SKO z dnia 18 sierpnia 2011 r., nr [...], w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2011 r., które zostało złożone w WSA w Kielcach w dniu 30 grudnia 2011 r.;

(4) na podstawie art. 182 § 2 p.p.s.a. skarżący zrzekł się rozprawy, wnosząc o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym.

1. 5. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
2. 5.1. Skarga kasacyjna skarżącego nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Postanowieniem z dnia 8 lutego 2012 r., II FZ 95/12, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na w.w. postanowienie WSA w Kielcach z dnia 13 grudnia 2011 r., I SA/Ke 494/11, którym odmówiono przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia skargi na w.w. decyzję SKO.
3. 5.2. W w.w. postanowieniu NSA stwierdził, że rację miał wnoszący zażalenie twierdząc, że jego ojciec, składając skargę, dochował należytej staranności, skoro skargę złożył w dniu, w którym skarżący mu ją przekazał (s. 2 zażalenia). Fakt ten nie zwalnia jednak skarżącego od poniesienia konsekwencji za nieterminowe wniesienie skargi. Słusznie stwierdził Sąd pierwszej instancji w w.w. postanowieniu z dnia 13 grudnia 2011 r., I SA/Ke 494/11, że uważne odczytanie prawidłowo sporządzonego pouczenia o trybie wniesienia środka odwoławczego, nie wykracza poza granice zwykłej staranności. Jednocześnie okoliczności "zagubienia" czy "nieporadności" życiowej nie zostały uprawdopodobnione w sposób umożliwiający zmianę postanowienia Sądu pierwszej instancji. Co więcej, terminem na wniesienie skargi do Sądu nie była jedynie wzmiankowana "sobota" czy "poniedziałek", lecz czas trzydziestu dni wskazany w pouczeniu załączonym do decyzji organu drugiej instancji. Stąd, niezależnie od braku wykazania "nieporadności", czy wpływu tej nieporadności na terminowe wniesienie skargi w całym okresie trzydziestu dni przeznaczonym na dokonanie tej czynności, skarżący nie uprawdopodobnił innych okoliczności świadczących o braku winy w terminowym wniesieniu skargi.

We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżący nie wskazał na żadne okoliczności mogące być - w ocenie Sądu - usprawiedliwieniem niedochowania ustawowego terminu, lecz jedynie wspomniał, że uchybił terminowi z uwagi na "nieporadność i zagubienie", tj. z winy nieumyślnej. Ustawodawca natomiast uzależnił przywrócenie terminu nie od stopnia winy (np. lekkomyślność, niedbalstwo, czy wystąpienia zamiaru bezpośredniego albo woli warunkowej), lecz od uprawdopodobnienia braku winy. Z przytoczonych przez skarżącego okoliczności nie wynikało, aby taka sytuacja zaistniała w sprawie, choćby dlatego, że skarżący miał na wniesienie skargi nie jeden dzień lecz trzydzieści dni.

Na skutek postanowienia NSA z dnia 8 lutego 2012 r., II FZ 95/12, na mocy art. 168 § 1 p.p.s.a. uprawomocniło się postanowienie WSA w Kielcach z dnia 13 grudnia 2011 r., I SA/Ke 494/11. Tym samym prawomocnie została rozstrzygnięta nim kwestia przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia skargi na w.w. decyzję SKO. W następstwie tego należy ocenić jako prawidłowe postanowienie WSA w Kielcach z dnia 3 listopada 2011 r., I SA/Ke 494/11, odrzucające skargę skarżącego na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. (wniesienie po upływie terminu), bowiem ocena prawna wyrażona w w.w. postanowieniu NSA wiąże Sąd przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej skarżącego na mocy art. 170 p.p.s.a.

1. 5.3. Uwzględniając powyższe Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną jak w sentencji na podstawie art. 184 p.p.s.a.