Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 14 lutego 2014 r. Przewodniczący Wydziału II Izby Finansowej wezwał "S." Sp. z o.o. z siedzibą w P. do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o wznowienie postępowania o kwotę 12.520 zł.
Spółka, na wezwanie Naczelnego Sądu Administracyjnego, uiściła wskazany wyżej wpis sądowy. Jednocześnie Spółka w piśmie z dnia 12 lutego 2014 r. zaskarżyła zarządzenie Przewodniczącego Wydziału i wywiodła, że wpis ten powinien wynosić 100 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie należało odrzucić.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, które są wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Przepisy działu dotyczącego zażaleń stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje zażalenia (por. art. 198 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że zażalenie wniesiono na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Izby Finansowej Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Należy zatem stwierdzić, że zażalenie na takie zarządzenie jest niedopuszczalne. Zażalenie (tak jak skarga kasacyjna) jest z istoty dewolutywnym środkiem odwoławczym, co oznacza, że może je rozpoznać jedynie sąd wyższej instancji nad sądem, który wydał zaskarżone orzeczenie. Naczelny Sąd Administracyjny jest instancją najwyższą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, co oznacza, że orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 i 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., należało zażalenie, jako niedopuszczalne, odrzucić.