Uzasadnienie
1. Wyrokiem z dnia 2 czerwca 2017 r., III SA/Wa 3229/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. L. (zwanego dalej skarżącym) na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2016 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
2. Skarżący wniósł od powyższego wyroku skargę kasacyjną (karta 48), którą opłacił wpisem w wysokości 100 zł (karta 67). Strona została powiadomiona o wyznaczeniu terminu rozprawy. W dniu 27 listopada 2019 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącego o cofnięcie skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
- 3. Strona, która wniosła skargę kasacyjną może ją cofnąć (art. 60 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej zwana: p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 183 § 1 p.p.s.a. związany jest granicami skargi kasacyjnej, co oznacza, że wiąże go również "brak" skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej. Cofnięcie skargi kasacyjnej skutkuje wydaniem przez sąd postanowienia o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a.). Natomiast na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd ma obowiązek zwrócić stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
- 4. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. oraz na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.