Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 20 listopada 2007 r., sygn. akt I SA/Gd 527/07, oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 30 marca 2007 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w G. z dnia 30 października 2006 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniósł w dniu 7 lutego 2008 r. podatnik reprezentowany przez pełnomocnika - doradcę podatkowego. Wraz ze skargą kasacyjną złożony został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 30 marca 2007 r., nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w G. z dnia 30 października 2006 r., nr [...].
Jako podstawę prawną wniosku o wstrzymanie wykonania powyższych decyzji autor skargi kasacyjnej powołał przepis art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Wniosek ten dotyczy wstrzymania wykonania wspomnianych decyzji w części odnoszącej się do odsetek od zaległości podatkowej, która to zaległość, zgodnie z wyjaśnieniem zawartym w uzasadnieniu przedmiotowego wniosku, została w całości uregulowana po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zaskarżonego wyroku.
Wniosek został umotywowany tym, że wysokość odsetek od zaległości podatkowej, które obowiązany jest uiścić podatnik, przekracza jego obecne możliwości płatnicze, oraz że wykonanie zaskarżonych decyzji w części dotyczącej odsetek spowodowałoby wyrządzenie szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków, a po stronie podatnika występuje ważny interes we wstrzymaniu wykonania zaskarżonych decyzji, polegający m.in. na utrzymaniu źródła dochodu w postaci działalności gospodarczej.
Ponadto w uzasadnieniu wniosku wskazano, że podatnik podjął starania w celu dobrowolnego spłacenia odsetek i dlatego też złożył wniosek o rozłożenie na raty płatności odsetek od zaległości podatkowej, który jednakże nie został rozpatrzony pozytywnie. Zaś odwołanie podatnika od odmowy rozłożenia na raty tej płatności nie zostało do dnia wniesienia skargi kasacyjnej wraz z niniejszym wnioskiem rozpatrzone.
Dodatkowym argumentem, jaki, zdaniem podatnika, przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonych w niniejszym postępowaniu decyzji, jest okoliczność, że na podatniku ciąży również inny obowiązek podatkowy określony odrębną decyzją, której zaskarżenie doprowadziło do wstrzymania jej wykonania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., na który nota bene powołał się sam autor przedmiotowego wniosku, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części. Użyte w powyższym przepisie sformułowanie "sąd może" oznacza, że orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter fakultatywny (uznaniowy), czyli że może, ale nie musi być wydane. Owa fakultatywność ma zastosowanie nawet w sytuacji, kiedy rzeczywiście w sprawie występują przesłanki przewidziane w powołanym przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia, bądź też nie wystąpienia, przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy jednak zaznaczyć, że ciężar uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 495-497/04, czy też z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04 oraz z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04 - wszystkie nie publikowane).
Odnosząc powyższe wywody do argumentów strony skarżącej, należy stwierdzić, że nie uprawdopodobniła ona wystąpienia przesłanek określonych w powoływanym przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., czyli niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W szczególności, za uprawdopodobniające zaistnienie powyższych przesłanek nie można uznać twierdzeń, że Sąd w niniejszej sprawie powinien wziąć pod uwagę fakt wydania w stosunku do skarżącego innej decyzji określającej zobowiązanie podatkowe, której wykonanie wstrzymano.
Należy bowiem zwrócić uwagę, że Sąd orzekający w kwestii przedmiotowego wniosku złożonego wraz ze skargą kasacyjną, rozstrzyga w oparciu o materiał zgromadzony tylko w niniejszej sprawie (przedstawiony przez skarżącego), nie biorąc pod uwagę innych toczących się postępowań. Skarżący podniósł co prawda takie okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, jak: "konieczność zachowania przez podatnika źródła utrzymania", czy obawa "o likwidację miejsc pracy", ale nie zostały one dostatecznie umotywowane. Poza bowiem jedynie wskazaniem na ewentualność wystąpienia tych negatywnych zdarzeń, skarżący nie uzasadnił możliwości ich realnego zaistnienia.
Również stwierdzenie przez skarżącego, że "sytuacja finansowa podatnika znana jest organom podatkowym oraz organom kontroli skarbowej..." nie może być wystarczającym argumentem do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Przed Sądem tym bowiem tej sytuacji skarżący nie przedstawił.
Biorąc pod uwagę powyższe, należało orzec jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a.