Uzasadnienie
Wyrokiem z 8 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Rz 716/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę G.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z 18 października 2013 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że jej wykonanie może spowodować znaczną szkodę w majątku Skarżącego. Przedstawiając własną sytuację majątkową Skarżący powołał się na zawarte w aktach sprawy dokumenty, dotyczące wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stanowi art. 61§ 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016, poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, że podstawą badania zasadności wstrzymania wykonania decyzji lub aktu jest prawidłowo uzasadniony wniosek oraz zwracano uwagę na obowiązki ciążące w tym zakresie na wnioskodawcy. Dla przykładu, w postanowieniu z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 661/14 NSA stwierdził, że "obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Nie wystarcza przy tym jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia.
Jednocześnie brak uzasadnienia takiego wniosku nie jest brakiem, którego uzupełnienia winien żądać sąd". Z kolei w postanowieniu z 29 maja 2009r. sygn. akt I FZ 148/09, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość jej zweryfikowania, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Skarżący nie wskazał na konkretne okoliczności, które uprawdopodabniałyby wniosek, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzić może do wyrządzenia mu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić przy tym należy, że w postępowaniu incydentalnym dotyczącym przyznania prawa pomocy, Skarżący – mimo wyraźnego wezwania – nie przedstawił pełnej dokumentacji obrazującej własną sytuację majątkową. Ponieważ sądowi nie przedstawiono popartych stosownymi dokumentami informacji, które pozwoliłyby ocenić zasadność wniosku, w szczególności na podstawie danych o stanie majątkowym Skarżącego, wniosek należało oddalić.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 193 tej ustawy, postanowił jak w sentencji