Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 stycznia 2008 r., sygn. akt I SA/Sz 878/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (Oddziału Wojewódzkiego w Szczecinie), powołując się na treść art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a.
W motywach postanowienia Sad wywiódł, że zaskarżone przez Zakład postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego doręczono stronie skarżącej w dniu 22 października 2007 r. Skargę Zakład złożył – zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. – za pośrednictwem organu podatkowego w dniu 22 listopada 2007 r., co wynika z daty prezentaty kancelarii organu umieszczonej na skardze. Tym samym skargę wniesiono (dzień) po terminie przewidzianym w art. 53 § 1 P.p.s.a. i jako spóźniona podlegała ona odrzuceniu.
W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia Zakład wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, zarzucając naruszenie:
- - art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, że uchybiono terminowi do wniesienia skargi i w konsekwencji poprzez jej odrzucenie;
- - art. 62 pkt 1 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, że akta sprawy były skompletowane i nie wymagały innych dowodów niezbędnych do stwierdzenia czy skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi;
- - art. 83 § 3 (poprzez niezastosowanie) na skutek braku ustalenia, czy skarga została złożona za pośrednictwem poczty co ma istotny wpływ na ustalenie, że skarżący wniósł skargę w terminie;
- - art. 45 ust. 1 Konstytucji poprzez naruszenie konstytucyjnej gwarancji prawa do sądu wskutek odrzucenia skargi bez uprzedniego wszechstronnego zbadania wszystkich dowodów mających wpływ na stwierdzenie uchybienia przez skarżącego terminowi do wniesienia skargi.
W motywach skargi kasacyjnej, powołując się na załączony wypis z książki podawczej poświadczony przez naczelnika placówki pocztowej, Zakład wskazał, że skargę złożono w dniu 20 listopada 2007 r. w urzędzie pocztowym, a więc dochowano terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a. Sąd wojewódzki – opierając się wyłącznie na dacie prezentaty organu podatkowego widniejącej na skardze – nie zweryfikował, czy skarga została doręczona bezpośrednio organowi, czy też nadano ją (wcześniej) za pośrednictwem poczty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Uzasadniony jest zarzut naruszenia (poprzez niewłaściwe zastosowanie) art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, że Zakład uchybił terminowi do wniesienia skargi i w konsekwencji poprzez jej odrzucenie z tej przyczyny.
Z dołączonego do skargi kasacyjnej wypisu z książki podawczej, uwierzytelnionego przez naczelnika urzędu pocztowego (k. 28 akt sądowych), a także z przekazanego przez organ podatkowy oryginału koperty, w której przesłano skargę do Sądu wojewódzkiego (k. 38-39 akt sądowych), wynika, że skargę nadano w urzędzie pocztowym na adres organu podatkowego w dniu 20 listopada 2007 r., co było równoznaczne z wniesieniem jej do Sądu (za pośrednictwem organu) – art. 83 § 3 oraz art. 54 § 1 P.p.s.a. Widniejąca na skardze prezentata kancelarii organu podatkowego – do której błędnie odwołał się Sąd – wskazuje zaś jedynie datę wpływu skargi do organu.
Termin do złożenia skargi upływał w dniu 21 listopada 2007 r., a zatem wniesienie jej dzień wcześniej należy uznać za terminowe w świetle art. 53 § 1 P.p.s.a.
Tym samym należy uznać, że skarga nie została wniesiona "po terminie" w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., a Sąd wojewódzki nie miał podstaw do jej odrzucenia na mocy tego ostatnio wymienionego przepisu (co uczynił z uwagi na błędne ustalenie daty złożenia skargi).
Uwzględnienie powyższego zarzutu czyni zbędnym odnoszenie się do pozostałych podstaw kasacyjnych.
Z tych względów orzeczono o uchyleniu zaskarżonego postanowienia, na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a.
Wniosek Zakładu o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego nie został uwzględniony z uwagi na to, że ustawa procesowa (P.p.s.a.) nie przewiduje takiej możliwości w przypadku zaskarżenia kończącego postępowanie w sprawie postanowienia sądu administracyjnego pierwszej instancji (por. uchwałę NSA z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07, ONSAiWSA 2008, nr 2, poz. 23).