Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 lutego 2012 r. sygn. akt II FZ 38/12 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie M. F. - zwanego dalej "Skarżącym", na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 października 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 921/11 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 26 maja 2011 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r.
Pismem z dnia 28 lutego 2012 r. Skarżący wniósł o wznowienie postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 4 i art. 253 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.) podnosząc, iż prośby o umożliwienie uczestnictwa w rozprawach zarówno do WSA w Gdańsku jak i do NSA były tendencyjnie ignorowane oraz że argument uzasadniający oddalenie zażalenia jest nietrafny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.
Na wstępie wskazać należy, iż wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego normują przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", a nie jak wskazał Skarżący Ordynacji podatkowej. Stosownie do art. 270 P.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w art. 271-285 tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
W myśl art. 276 P.p.s.a., do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy poniższe nie stanowią inaczej, a w przypadku, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175.
Oznacza to, że skarga o wznowienie postępowania powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych także przez doradcę podatkowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt I GSK 359/05, ONSAiWSA 2005, nr 5, poz. 98). Zgodnie z art. 175 § 2 P.p.s.a., przymusu adwokacko-radcowskiego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
W rozpoznawanej sprawie Skarżący niespełniając wymagań, o których mowa w art. 175 P.p.s.a., sporządził osobiście skargę o wznowienie postępowania. Ten brak skargi o wznowienie postępowania musi powodować jej odrzucenie. Nie można bowiem sanować braku skargi polegającego na osobistym jej sporządzeniu, w sytuacji gdy ustawa wymaga sporządzenia skargi o wznowienie przez osoby wskazane w art. 175 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2004 r., sygn. akt FZ 308/04).
Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 175 § 1 i art. 276 P.p.s.a. odrzucił skargę o wznowienie postępowania.
Odrzucenie skargi o wznowienie postępowania ze wskazanego wyżej powodu czyni zbędnym analizowanie innych jeszcze przesłanek, które także mogłyby uzasadniać odrzucenie tej skargi.