Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej J. P., powołując się na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, po. 1270 ze zm.) dalej jako: p.p.s.a. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 24 października 2008 r.
W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że istnieją poważne wątpliwości co do przeprowadzonego postępowania dowodowego i wątpliwości co do zasadności wydanych przez organy podatkowe decyzji, a na obecnym etapie postępowania brak jest przesłanek stwierdzających zasadność odpowiedzialności skarżącego za zobowiązania podatkowe P. sp. zo.o. w P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. zgodnie z którą wniesienie skargi kasacyjnej nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu.
Stosownie do art. 61 § 3 powołanej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania okoliczności stanowiących podstawę wstrzymania wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Zakamycze 2005, s. 168). Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem, brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. m. in. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, nie publ.).
W rozpatrywanej sprawie strona nie przedstawiła racji przemawiających za przyznaniem tymczasowej ochrony sądowej w formie przewidzianej przez art. 61 § 3 p.p.s.a. Za niewystarczające należy bowiem uznać ograniczenie się przez skarżącego do ogólnego stwierdzenia, że istnieją poważne wątpliwości co do przeprowadzonego postępowania dowodowego i wątpliwości co do zasadności wydanych przez organy podatkowe decyzji oraz że na obecnym etapie postępowania brak jest przesłanek stwierdzających zasadność odpowiedzialności skarżącego za zobowiązania podatkowe. Skarżący nie wykazał zatem, że doszło do spełnienia którejkolwiek z przewidzianych prawem przesłanek zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia