Uzasadnienie
Wyrokiem z 2 lutego 2006 r. sygn. akt I SA/Ke 604/05, wydanym na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, po rozpoznaniu skargi Moniki i Rafała K., uchylił decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 20 maja 2005 r.
- - (...) odmawiającą stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r.,
- - (...) odmawiającą stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. oraz poprzedzające je decyzje organu podatkowego I instancji.
Z uzasadnienia wyroku wynikało, że pismem z 15 grudnia 2004 r. Monika i Rafał K., rozliczający się wspólnie, wystąpili do Drugiego Urzędu Skarbowego w K. o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za okres od 18 października 2001 r. do 26 października 2002 r. We wskazanym czasie Rafał Krakowiak był oddelegowany do pełnienia służby poza granicami kraju w Polskim Kontyngencie Wojskowym UNIFIL w Libanie. Płatnik potwierdzał zaliczki na podatek od wypłaconych mu wynagrodzeń.
Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w K. decyzjami z 14 marca 2004 r. odmówił stwierdzenia i zwrotu nadpłaty. Decyzję te utrzymał - w postępowaniu odwoławczym - Dyrektor Izby Skarbowej w K. Organy podatkowe powołały art. 21 ust. 1 pkt 83 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z § 15 rozporządzenia Rady Ministrów z 15 grudnia 2000 r. w sprawie uposażenia i innych należności pieniężnych otrzymywanych przez żołnierzy wyznaczonych do pełnienia służby poza granicami kraju, wydanego na podstawie art. 25 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy, wyprowadzając z treści tych przepisów wniosek, iż zwolnienie od podatku nie ma zastosowania do uposażeń żołnierzy wynikających ze stosunku służbowego lub stosunku pracy.
W skardze na decyzje organu odwoławczego podatnicy wnieśli o ich uchylenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach stwierdził, że skarga na uwzględnienie zasługiwała, jako że zaskarżona decyzja naruszała przepis prawa materialnego, tj. art. 21 ust. 1 pkt 83 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 2001 i 2002 roku, a więc mającym zastosowanie w sprawie, który stwierdzał, że wolne od podatku dochodowego były należności pieniężne wypłacone policjantom, żołnierzom i pracownikom cywilnym jednostek wojskowych użytych poza granicami państwa w celu udziału w konflikcie zbrojnym lub do wzmocnienia sił państwa albo państw sojuszniczych, misji pokojowej, akcji zapobieżenia aktom terroryzmu lub ich skutkom, a także należności pieniężne wypłacone żołnierzom, policjantom i pracownikom pełniącym funkcje obserwatorów w misjach pokojowych organizacji międzynarodowych i sił wielonarodowych.
Dokonując wykładni tego przepisu, przy uwzględnieniu zasady, iż przepisy dotyczące wszelkiego rodzaju ulg podatkowych należy interpretować ściśle, a więc nie w sposób rozszerzający, czy ścieśniający, Sąd przyznał rację skarżącym.
Z samego brzmienia regulacji wynikało, że zawierała ona zwolnienie, które można nazwać przedmiotowo-podmiotowym, gdyż stwierdzała, że wolne od podatku dochodowego są należności pieniężne wypłacane m.in. żołnierzom jednostek wojskowych użytych poza granicami państwa w określonym przez przepis celu, bez zróżnicowania tychże wypłat pieniężnych z uwagi na miejsce ich dokonania, czyli na wypłacane w kraju i za granicą.
Stan prawny uległ w sposób niekorzystny dla skarżącego zmianie dopiero wobec wejścia w życie z dniem 1 stycznia 2003 r. ustawy z 27 lipca 2002 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw /Dz.U. Nr 141, poz. 1182/.
Skarżący, pełniący służbę w Polskim Kontyngencie Wojskowym w Tymczasowych Siłach Organizacji Narodowych Zjednoczonych "UNIFIL" w Libanie, miał prawo skorzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego należności pieniężnych otrzymywanych przez niego jako żołnierza w czasie tej służby.
W skardze kasacyjnej od opisanego wyroku Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jego uchylenie w całości i oddalenie skargi oraz zasądzenie od skarżącego /skarżących/ kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego
Wyrokowi zarzucił naruszenie art. 145 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ - poprzez uwzględnienie skargi w sytuacji, gdy organ nie naruszył przepisów prawa materialnego.
W piśmie procesowym z 27 sierpnia 2007 r., które wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego dnia 29 sierpnia 2007 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. cofnął opisaną skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Kielcach z 2 lutego 2006 r. sygn. akt I SA/Ke 604/05.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w sprawie nie wystąpiły okoliczności świadczące o tym, że cofnięcie skargi kasacyjnej zmierzało do obejścia prawa lub mogło spowodować utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Tym samym cofnięcie skargi, zgodnie z art. 60 Prawa o postępowaniu... było dla Sądu wiążące.
Z tej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o umorzeniu postępowania i o zwrocie stronie połowy uiszczonego wpisu /art. 232 § 1 pkt 2 ustawy/.