Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2013 r. sygn. akt I SA/Sz 1206/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargi J. M. i J. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 3 września 2013 r. w przedmiocie ustalenia solidarnie wysokości zobowiązania w podatku od spadków i darowizn. W motywach rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że sprawy zainicjowane tymi skargami zostały zarejestrowane odpowiednio pod sygnaturą akt I SA/Sz 1206/13 i I SA/Sz 1208/13. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału I Sądu z dnia 4 listopada 2013 r. o sygn. akt I SA/Sz 1206/13 i I SA/Sz 1208/13, wezwano każdego ze Skarżących do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 153 zł. Odpisy tych zarządzeń doręczono pełnomocnikowi Skarżących w dniu 12 listopada 2013 r. Wpis sądowy w obu sprawach uiszczono w kasie Sądu w dniu 20 listopada 2013 r. Sąd I instancji wskazał, że ze względu na art. 51 i art. 111 (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej: "p.p.s.a.") połączył sprawy do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzenia sprawy pod sygnaturą akt.
I SA/Sz 1206/13. Uzasadniając odrzucenie skarg WSA w Szczecinie stwierdził, że skarżący nie uiścili wpisu sądowego od skarg w terminie tj. do dnia 19 listopada 2013 r. W rezultacie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. skargi zostały odrzucone.
Pismem z dnia 20 stycznia 2014 r. pełnomocnik skarżących wniósł skargę kasacyjną, którą zaskarżano postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 17 grudnia 2013 r. Zarzucono naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, mianowicie art. 220 § 3 w związku z § 1 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi pomimo uiszczenia wpisów od wniesionych skarg w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. W skardze kasacyjnej domagano się uchylenia zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej odrzucenia skarg i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Szczecinie. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, iż Sąd I instancji pozostaje w błędzie co do daty doręczenia skarżącym wezwań do uiszczenia wpisu od wniesionych skarg. Wezwania te zostały przesłane na adres kancelarii pełnomocnika i doręczone w dniu 13 listopada 2013 r., a nie jak błędnie wskazuje Sąd 12 listopada 2013 r. Pełnomocnik podkreślił, że błędne przekonanie Sądu co do daty doręczenia pism wynika z omyłki popełnionej przez pracownika kancelarii na zwrotnych potwierdzeniach odbioru.
W celu potwierdzenia właściwej daty doręczenia wezwań, pełnomocnik przedstawił zaświadczenie wystawione przez Pocztę Polską potwierdzające datę doręczenia wskazanych przesyłek w dniu 13 listopada 2013 r. W rezultacie w ocenie pełnomocnika nie było podstaw do odrzucenia skarg.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej w S. wniósł o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjna argumentacja przedstawiona w skardze kasacyjnej uzasadnia stwierdzenie, iż w sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem skutkowało niezasadnie odrzuceniem skarg na decyzję organu podatkowego. Jak wynika z przedstawionego przez pełnomocnika zaświadczenia wystawionego przez Urząd Pocztowy 5 w Szczecinie przesyłki polecone o nr 00159007731883841111 oraz 159007731883841104 zostały doręczone w dniu 13 listopada 2013 r. co w konsekwencji oznacza, że termin do uiszczenia wpisów od skarg upływał skutecznie w dniu 20 listopada 2013 r. a nie jak to zostało stwierdzone przez Sąd I instancji w dniu 19 listopada 2013 r. W rezultacie skarżący uiścili wpisy w terminie 7 dni od doręczenia wezwań zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a.
Biorąc pod uwagę powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 orzekł jak w sentencji.