Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej z dnia 18 stycznia 2006 r. skarżący H. B. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 listopada 2005 r., sygn. akt I SA/Wr 1075/04, w oparciu o art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W uzasadnieniu wniosku zwrócono uwagę na trudną sytuację materialną strony wyjaśniając, iż jedynym źródłem utrzymania rodziny H. B. jest otrzymywana przez niego renta w wysokości 556,60 zł. Skarżący podkreślił, iż w tej sytuacji wykonanie zaskarżonego orzeczenia pozbawi go środków pozwalających na zaspokojenie podstawowych potrzeb jego i jego rodziny, a tym samym doprowadzi do negatywnych i nieodwracalnych skutków.
Ponadto podniesiono, iż zgodnie z zasadami prawa podatkowego, opodatkowanie powinno uwzględniać zasadę zdolności świadczenia, która ma na celu ochronę podatnika przed obciążeniem ponad granice zakreślone ekonomiczną zdolnością wytwórczą.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stał się podstawą wniosku strony, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Brzmienie powołanego przepisu nie pozostawia wątpliwości, iż odnosi się on wyłącznie do aktów lub czynności organów administracji publicznej. Tym samym nie znajduje zastosowania do wyroków sądowych.
Podkreślenia wymaga, iż instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 powoływanej ustawy, zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Za niedopuszczalne należy zatem uznać stosowanie w tym przypadku wykładni rozszerzającej dopuszczającej możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego wyroku Sądu I instancji.
Wykonanie aktu administracyjnego i orzeczenia wydanego przez sąd jest regułą. Odstępstwa od tej reguły powinny być wyraźnie przewidziane w przepisach prawa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lipca 2005 r., sygn. akt II FSK 182/05).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w związku z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.