Uzasadnienie
Sygn. akt II FSK 627/07, II FSK 657/07, II FSK 701/07, II FSK 756/07,
II FSK 828/07, II FSK 916/07, II FSK 917/07, II FSK 1001/07,
II FSK 1172/07, II FSK 1350/07
Pismem z dnia 14 stycznia 2008 r. pełnomocnik skarżących w sprawach o w/w sygnaturach złożył wniosek o połączenie tych spraw do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia, powołując się przy tym na art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., zgodnie z którym sąd może zarządzić połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli pozostają one ze sobą w związku.
W motywach wniosku wskazano, że sprawy dotyczą jednorodnych decyzji administracyjnych, opartych na takich samych podstawach faktycznych i prawnych. We wszystkich przedmiotem sporu jest udzielona skarżącym przez organy podatkowe interpretacja co do sposobu i zakresu zastosowania art. 52 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm.) oraz art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 202, poz. 1956). Zarzuty skarg kasacyjnych, złożonych od wyroków Sądu wojewódzkiego wydanych w tych sprawach, są analogiczne. Ponadto we wszystkich sprawach skarżących reprezentuje ten sam pełnomocnik.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego fakt, iż w/w sprawy dotyczą tego samego zagadnienia prawnego (kwestia opodatkowania dochodu skarżących-akcjonariuszy ze zbycia akcji P.-M. S. S.A.), a występujące w nich strony są reprezentowane przez tego samego pełnomocnika, uzasadnia połączenie spraw do łącznego rozpoznania, pozostają one bowiem ze sobą niewątpliwie w związku faktycznym. Tym niemniej, z uwagi na brak związku prawnego pomiędzy tymi sprawami (nie istnieje zależność między sytuacją prawną poszczególnych skarżących, mimo że jest ona analogiczna) wyklucza możliwość połączenia tych spraw także do wspólnego rozstrzygnięcia.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a.