Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 1883/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (dalej: "WSA") odrzucił wniesioną przez L. Z. (dalej: "Skarżący") skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie (dalej: "Dyrektor IS") z dnia 6 października 2014 r. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Podstawą prawną wydanego orzeczenia był art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "p.p.s.a.").
W uzasadnieniu wskazanego na wstępie postanowienia WSA podał, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 9 października 2014 r. wraz z pouczeniem o prawie wniesienia skargi do WSA za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od dnia doręczenia. Następnie WSA wskazał, że w dniu 13 listopada 2014 r. bezpośrednio do WSA wpłynęła skarga Skarżącego. W dniu 14 listopada 2014 r. przekazał mylnie złożoną skargę do organu, który otrzymał ją jeszcze w tym samym dniu. Mając powyższe na uwadze oraz zasady wnoszenia skargi do sądu za pośrednictwem organu, WSA działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2, odrzucił wniesioną skargę jako spóźnioną.
W skardze kasacyjnej wniesionej od powyższego postanowienia Skarżący działając przez pełnomocnika – radcę prawnego – zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy, to jest:
- - art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 54 § 1 p.p.s.a. oraz art. 53 § 1 p.p.s.a. oraz art. 83 § 3 p.p.s.a., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie skutkujące przyjęciem, że:
- a) zachodzi przesłanka odrzucenia skargi wobec wniesienia jej po upływie terminu, wobec wniesienia przez Skarżącego w terminie, tj w dniu 7 listopada 2014 r. do organu właściwego, tj. Dyrektora IS;
- b) terminem wniesienia skargi była data przekazania przez WSA do Dyrektora IS, tj. 14 listopada 2014 r., skutkujące błędnym ustaleniem daty wniesienia skargi, podczas, gdy skarga ta została zadana w urzędzie pocztowym w K. w dniu 7 listopada 2014 r. również do Dyrektora IS, tj. została wniesiona do prawidłowego organu przez upływem terminu.
- - naruszenie art. 62 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie skutkujące nie nadaniem sprawie dalszego biegu, mimo wystąpienia ku temu przesłanek, tj. m.in. wniesieniu skargi przez podmiot uprawniony oraz w ustawowym terminie.
Mając powyższe na uwadze wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA, rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym, dopuszczenie dowodu z dokumentów dołączonych do skargi kasacyjnej na okoliczności wskazane w tej skardze kasacyjnej oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor IS wyjaśnił, że już w odpowiedzi na skargę stwierdził, iż skarga została wniesiona w ustawowym terminie za jego pośrednictwem oraz wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a z urzędu bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Zważywszy, że w sprawie nie występowała nieważność postępowania w ujęciu art. 183 p.p.s.a., odnieść się należało do sformułowanych w skardze kasacyjnej zarzutów.
Zasadniczym dla rozstrzygnięcia sprawy są ustalenia faktyczne dotyczące, kiedy oraz za czyim pośrednictwem została wniesiona skarga na decyzję Dyrektora IS z dnia 6 października 2014 r. Kwestia wnoszenia pism, z którymi ustawa łączy skutki procesowe, jest zagadnieniem szczególnie istotnym, gdyż wszelkie błędy popełnione w tym zakresie wywoływać mogą dla stron daleko idące konsekwencje prawne, prowadzące w istocie rzeczy do pozbawienia jej prawa do sądu. Stąd też istnieje potrzeba wyjaśnienia wszelkich wątpliwości w tym zakresie.
WSA za bezsporne przyjął, że Skarżący w dniu 7 listopada 2014 r. nadał w Urzędzie Pocztowym bezpośrednio na adres WSA skargę na powyżej wskazaną decyzję, następnie WSA w dniu 14 listopada 2014 r. przekazał skargę Dyrektorowi IS, a więc po upływie ustawowego terminu.
Skarga kasacyjna i wnioski w niej zawarte zmierzają do podważenia, że skarga została nadana jedynie bezpośrednio na adres WSA. Okoliczności podane w skardze kasacyjnej prowadzą do stwierdzenia, że Skarżący nadał dwa pisma zawierające skargę: jedno na adres WSA, a drugie na adres organu. O tym, że Skarżący nadał przesyłkę ze skargą za pośrednictwem organu świadczą potwierdzenia nadania przesyłek listowych poleconych (kopie - k. 33-34 akt WSA), z których wynika, że 7 listopada 2014 r. Skarżący nadał dwie przesyłki listowe - jedną na adres WSA, drugą na adres Dyrektora IS. Przesyłka zaadresowana na adres organu została doręczona adresatowi 13 listopada 2014 r., co wynika z wydruku ze strony internetowej Poczty Polskiej - "Śledzenie przesyłek" - dotyczącego przesyłki z dnia 7 listopada 2014 r. (k. 35 akt WSA).
O fakcie wniesienia skargi za pośrednictwem organu świadczy również oświadczenie organu zawarte w odpowiedzi na skargę, w której organ stwierdza bezpośrednio, że skarga na decyzję Dyrektora IS wniesiona została 7 listopada 2014 r. za jego pośrednictwem. Organ potwierdził to oświadczenie również w odpowiedzi na skargę kasacyjną rozpoznawaną w niniejszym postępowaniu.
Okoliczność ta z pewnością ma zasadniczy wpływ na wynik sprawy, wobec czego należy stwierdzić, że WSA odrzucając skargę na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. dopuścił się naruszenia tego przepisu uznając, wbrew temu co zostało powyżej wykazane, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu.
Z tych wszystkich względów, działając na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.
Odnosząc się natomiast do wniosku pełnomocnika Skarżącego o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego, mając na uwadze uchwałę 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r. (sygn. akt I OPS 4/07), dostępne: WWW.orzeczenia.nsa.gov.pl, w której przyjęto, iż przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie Sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie.