Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej wywiedzionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 października 2013 r. A.G. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez całkowite zwolnienie skarżącego z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 grudnia 2010 r., sygn. akt II GPS 2/10, przyznane prawo pomocy w sprawie odnosi się do sprawy wnoszonej do rozpoznania przez sąd, a nie do określonych faz czy rodzaju postępowania sądowego w takiej sprawie. Nie ulega wątpliwości, że przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym w toku postępowania przed sądem pierwszej instancji rozciąga się na postępowanie zażaleniowe i kasacyjne. [...] Nie ma wystarczających podstaw do przyjęcia, iż prawo pomocy nie jest przyznawane w sprawie w znaczeniu materialnoprawnym, którą wyznacza określony stosunek prawny poddany pod osąd sądu, ale w sprawie w znaczeniu techniczno-procesowym, którą wyznacza wszczęcie określonego rodzaju postępowania sądowego i jego zakończenie".
W rozpoznawanej sprawie skarżącemu przyznano już, na mocy postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 grudnia 2010 r., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Na mocy wskazanego orzeczenia uchylono zatem względem skarżącego obowiązek ponoszenia kosztów sądowych w sprawie sądowoadministracyjnej dotyczącej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 20 sierpnia 2010 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej. Ponieważ uprawnienie procesowe, przyznane na podstawie powołanego powyżej postanowienia WSA w Krakowie z dnia 8 grudnia 2010 r., nie wygasło na skutek zdarzeń wskazanych w procedurze sądowoadministracyjnej, obowiązuje ono również w ramach niniejszego postępowania kasacyjnego. Z tych też względów ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie uznać należało za bezprzedmiotowy.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek na podstawie art. 243 § 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a.