Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 stycznia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę Mariusza C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 15 października 2004 r. w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów w 2004 r.
Sąd wyjaśnił, iż w dniu 22 grudnia 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga Mariusza C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 15 października 2004 r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z dnia 26 listopada 2003 r. w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów w 2001 r.
Pismem z dnia 28 grudnia 2004 r. pełnomocnik skarżącego - Waldemar J. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi w kwocie 1.500 zł oraz do złożenia pełnomocnictwa wraz z wykazaniem, że stosownie do przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ może on być pełnomocnikiem skarżącego, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w sposób prawidłowy i odebrane przez Waldemara J. w dniu 31 grudnia 2004 r. W dniu 6 stycznia 2005 r. złożył on do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie uwierzytelnioną przez notariusza kopię pełnomocnictwa i pismo, w którym poinformował, iż pełnomocnictwo od skarżącego otrzymywał jako teść oraz wniósł o udzielenie pomocy prawnej w zakresie zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.
Analizując przedstawiony stan faktyczny Sąd stwierdził, że zgodnie z art. 35 par. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
Z pisma złożonego przez pełnomocnika w dniu 6 stycznia 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wynika, iż skarżący jest jego teściem. Zgodnie z art. 35 par. 1 ww. ustawy Waldemar J. nie należy do kręgu podmiotów mogących być pełnomocnikami i z tego względu na mocy art. 58 par. 1 ust. 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.
W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia Mariusz C. reprezentowany przez radcę prawnego zarzucił postanowieniu naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy - art. 31 par. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez niewyznaczenie odpowiedniego dodatkowego terminu stronie działającej bez fachowego pełnomocnika, do uzupełnienia braku w zakresie zdolności procesowej, a przez co zamknięcie stronie drogi odwoławczej.
Powołując się na przedstawioną podstawę wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Ponadto wniosła o udzielenie pomocy prawnej w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od opłaty sądowej w całości.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autorka wywodzi, że w myśl art. 58 par. 2 p.p.s.a., z powodu braku zdolności procesowej skarżącego, Sąd odrzuci skargę dopiero wówczas, gdy brak nie zostanie uzupełniony.
W ocenie skarżącego, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie miał podstaw do odrzucenia skargi w sytuacji, gdy nie wezwał strony do uzupełnienia braku zdolności procesowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Z niekwestionowanego stanu faktycznego wynika, iż w dniu 19 listopada 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 15 października 2004 r. w sprawie ustalenia podatku dochodowego od osób fizycznych Mariuszowi C. Powyższą skargę sporządził, podpisał i wniósł do sądu teść podatnika - Waldemar J. Pismem z dnia 28 grudnia 2004 r. doręczonym w dniu 31 grudnia 2004 r. Sąd wezwał Waldemara J. do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi, tj. do nadesłania oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do występowania przed sądem administracyjnym wraz z wykazaniem, że może on być pełnomocnikiem Mariusza C., pod rygorem odrzucenia skargi.
Pismem z dnia 6 stycznia 2005 r. Waldemar J. wyjaśnił, iż jest teściem Mariusza C. oraz załączył pełnomocnictwo udzielone mu przez zięcia - Mariusza C. do prowadzenia spraw sądowych potwierdzone przez notariusza w B. /Niemcy/.
Zgodnie z art. 35 par. 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowanie, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby jeżeli przewiduje to ustawa.
Oznacza to, że osoby niewymienione w tym przepisie nie mogą występować w charakterze pełnomocnika strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd z urzędu obowiązany jest do czuwania nad prawidłowością zastępstwa procesowego stron. Dopuszczenie do udziału w charakterze pełnomocnika strony spoza kręgu osób wymienionych w powołanym przepisie jest przyczyną nieważności postępowania /art. 183 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 271 pkt 2 cyt. ustawy/.
Wobec tego, że wnoszący skargę - Waldemar J. nie mógł być pełnomocnikiem podatnika /z mocy ustawy art. 35 par. 1 cyt. ustawy/, nie uzupełnił w terminie braków formalnych skargi, tj. nie przedłożył właściwego pełnomocnictwa - Sąd - stosownie do art. 58 par. 1 pkt 3 cyt. ustawy, miał obowiązek odrzucić skargę.
Natomiast powołany w skardze kasacyjnej przez jej autora przepis art. 58 par. 2 p.p.s.a. nie miał w sprawie zastosowania. Przepis ten dotyczy braków zdolności sądowej lub zdolności procesowej strony, które to braki mogą być uzupełnione. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie miał wątpliwości co do posiadania zdolności sądowej i procesowej przez podatnika, wobec czego nie musiał wzywać podatnika do uzupełnienia braków dotyczących tej kwestii.
W związku z tym, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.