Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 5 marca 2007 r., I SA/Op 48/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę L. Dz. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z 4 grudnia 2006r. nr [...], w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.
2. Rozstrzygniecie to zapadło w następującym, przyjętym przez sąd pierwszej instancji, stanie faktycznym: zarządzeniem Przewodniczącego Pierwszego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 7 lutego 2007r. na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.(Dz. U. Nr 153, poz.1270 z zm., dalej zwanej p.p.s.a.), wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego, od skargi w kwocie 812 zł, pod rygorem jej odrzucenia. Równocześnie wezwano stronę do usunięcia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi również pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie do akt sądowych pełnomocnictwa procesowego lub jego odpisu, udzielonego radcy prawnemu R. K., do działania w jego imieniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym, stosownie do uregulowania art. 35 p.p.s.a. Ponieważ powyższe wezwania doręczone zostały pełnomocnikowi skarżącego za zwrotnym poświadczeniem ich odbioru w dniu 14 lutego 2007r., zarówno usunięcie braków formalnych skargi jak i uiszczenie stosownego wpisu sądowego winno nastąpić w nieprzekraczalnym terminie do 21 lutego 2007r.
W wyznaczonym terminie skarżący uiścił wprawdzie wpis sądowy, jednakże, jak wskazał sąd pierwszej instancji, nie usunięto braków formalnych skargi w pozostałym zakresie, a mianowicie nie przedłożono do akt sądowych pełnomocnictwa procesowego lub jego odpisu. Z tego też względu sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. z uwagi na nie uzupełnienie przez pełnomocnika w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi, odrzucił skargę.
3. W skardze kasacyjnej podatnik zaskarżył powyższe postanowienie w całości zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na jego wynik, a w szczególności naruszenie art. 58 §1 pkt 3 w zw. z art. 49 §1 p.p.s.a., polegającego na odrzuceniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyżej opisanej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braków formalnych tej skargi, tj. nie dołączenia pełnomocnictwa procesowego, w sytuacji, w której pełnomocnik skarżącego nie był wzywany do dołączenia do skargi rzekomo brakującego pełnomocnictwa, jak również biorąc pod uwagę fakt, że pełnomocnictwo do działania w imieniu skarżącego L. Dz. było składane przez pełnomocnika do akt sprawy na wcześniejszych etapach postępowania (tj. przed Naczelnikiem Drugiego Urzędu Skarbowego w O. i Dyrektorem Izby Skarbowej w O.). W związku z tak postawionymi zarzutami wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu, względnie o zmianę w całości zaskarżonego postanowienia poprzez nakazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu rozpoznanie skargi L. Dz. z 5 stycznia 2007 roku na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z 4 grudnia 2006 r. w sprawie o sygn. PFI-41170/ 23/TE/06 utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w O. w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 rok z tytułu dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów (nr [...]) i zaliczenia na poczet wpisu sądowego uiszczonej kwoty 812,00 zł. Wniesiono także o obciążenie kosztami postępowania Skarbu Państwa -Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu oraz o dopuszczenie dowodów zawnioskowanych w treści skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega oddaleniu. Spór w przedmiotowej sprawie w konsekwencji zarzutu naruszenia art. 58 § 1 pkt. 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. sprowadza się do kwestii czy w wysłanej z WSA w Opolu do pełnomocnika skarżącego, przesyłce znajdowało się wezwanie do uzupełniania braków skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa. Zdaniem strony skarżącej takiego wezwania w przesyłce z sądu nie było.
W związku z powyższym należy zauważyć, że jak wynika z treści art. 49 § 1 p.p.s.a., którego naruszenia dopatruje się strona skarżąca, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zauważyć w związku z tym należy, że skarżący na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Pierwszego WSA w Opolu z 7 lutego 2007 r. (karta 1 akt WSA) został wezwany pismem z 8 lutego 2007 r. (karta 27 akt WSA) do złożenia do akt sądowych pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, lub jego odpisu zgodnie z art. 35 p.p.s.a. Wezwanie to zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zostało wysłane do pełnomocnika skarżącego razem z odpisem zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz odpowiedzią na skargę organu podatkowego.
Wynika to ewidentnie ze znajdującego się w aktach zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki (karta 29 akt WSA), na którym znajduje się adnotacja w rubryce dotyczącej rodzaju przesyłki, iż zawiera ona wezwanie o pełnomocnictwo. W razie wątpliwości co do zawartości przesyłki, osoba odbierająca korespondencję powinna była zweryfikować jej zawartość. Tymczasem okoliczność braku wezwania nie była kwestionowana po odebraniu korespondencji a dopiero po odrzuceniu skargi przez sąd pierwszej instancji. Ponadto w aktach sprawy znajduje się kopia pism wysłanych przez sąd do strony - wśród nich znajduje się także sporne pismo o uzupełnienie braku skargi przez przysłanie pełnomocnictwa.
Tym samym zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skargi kasacyjnej naruszenia przez sąd pierwszej instancji art. 58 §1 pkt 3 w zw. z art. 49 §1 p.p.s.a. Pełnomocnikowi strony zostały w sposób prawidłowy doręczone wezwania. Konsekwencją nieuzupełnienia tego ostatniego braku było zgodne z prawem odrzucenie skargi przez sąd pierwszej instancji.
Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 184 Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.