Uzasadnienie
- 1. Wyrokiem z dnia 13 października 2010 r., sygn. akt I SA/Wr 500/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu – po rozpoznaniu skargi P. M. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 2 listopada 2009 r., nr [...], wydaną w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. - (I) uchylił zaskarżoną decyzję w części utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia 31 lipca 2009 r. o nr [...]w zakresie pkt 3 dotyczącego określenia odsetek za zwłokę od niezapłaconych zaliczek na podatek oraz uchylił w tym samym zakresie wskazaną decyzję organu pierwszej instancji, (II) w pozostałej części skargę oddalił, (III) stwierdził, że zaskarżona decyzja w zakresie opisanym w punkcie pierwszym wyroku nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, (IV) zasądził od Dyrektora IS w W. na rzecz skarżącego kwotę 108 zł tytułem częściowego zwrotu kosztów postępowania. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano dla pkt I, III i IV sentencji - art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/, art. 152 i 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.), a dla pkt II sentencji – art. 151 w.w. ustawy.
- 2. Skarżący (reprezentowany przez pełnomocnika – adwokata) wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego od w.w. wyroku WSA we Wrocławiu skargę kasacyjną, zaskarżając go w części obejmującej pkt II i IV sentencji. Jednocześnie skarżący sformułował w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora IS w W. z dnia 2 listopada 2009 r. i poprzedzającej jej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia 31 lipca 2009 r. (w zakresie nie uchylonym przez Sąd pierwszej instancji) "...do czasu prawomocnego zakończenia sprawy, gdyż na skutek wykonania grozi podatnikowi niebezpieczeństwo poważnej szkody, która może naruszyć płynność finansową prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa".
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
- 3.1. Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ ze względu na niewystarczające jego uzasadnienie Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł merytorycznie zbadać zasadności zastosowania względem sytuacji skarżącego instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego.
- 3.2. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wymaganym przez przepisy prawa wykazaniem zasadności zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a. nie może być samo powołanie w uzasadnieniu wniosku przesłanek w.w. przepisu i lakonicznie stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji może "naruszyć płynność finansową" prowadzonego przez skarżącego przedsiębiorstwa. Taki pogląd wymaga swojego wykazania poprzez wskazanie konkretnych okoliczności niebezpieczeństwa poważnej szkody, co wymaga co najmniej przedstawienia sytuacji finansowej i odniesienia do niej obciążeń podatkowych wynikających zaskarżonymi decyzjami. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wypełnił powyższych wymogów. Co więcej, a analiza akt sprawy w tym zakresie nie jest pomocna, gdyż w sprawie nie zgromadzono dokumentów, które mogłyby wspierać stanowisko skarżącego (takimi dokumentami mogłoby być przykładowo dokumenty źródłowe zebrane w postępowaniu wpadkowym z zakresu prawa pomocy, ale w sprawie skarżący nie występował o przyznanie takowego prawa). Tym samym należy stwierdzić, że wniosek skarżącego, jako nienależycie uzasadniony, nie może być poddany merytorycznej ocenie.
W świetle dyspozycji norm zawartych w art. 61 § 1 i 3 p.p.s.a. postanowienie o wstrzymaniu aktu w całości lub części stanowi odstępstwo od generalnej reguły, i jako takie jest dopuszczalne po spełnieniu prawem przewidzianych przesłanek. Stosownie do powołanej regulacji prawnej warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania skarżonego aktu jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie skarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego stwierdzenia powinny zostać poparte dokumentami, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej i majątkowej (por. np. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, niepubl.). Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
Jeżeli zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania takiego aktu lub czynności strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to uznać należy, że brak jest przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd. Wykonanie decyzji zawsze wiąże się z pewnymi konsekwencjami finansowymi, jednakże nie zawsze skutkują one niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia konsekwencji. Niebezpieczeństwo to powinno wykazać strona wnioskująca o zastosowanie względem niej instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego akty administracyjnego.
- 3.3. W konsekwencji powyższej oceny należy odmówić skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji, co też Naczelny Sąd Administracyjny czyni na mocy art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a.