Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2012r. (sygn. akt II FSK 711/12) Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił wniesioną przez M.B. skargę o wznowienie postępowania sądowego. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący, który sporządził skargę osobiście nie spełnił wymagań przewidzianych w art. 175 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), które nakazywały sporządzenie skargi o wznowienie postępowania sądowego. przez profesjonalnego pełnomocnika. Niedopełnienie tego obowiązku było brakiem nieusuwalnych skargi o wznowienie postępowania, które skutkowało jej odrzuceniem.
Pismem z dnia 7 czerwca 2012r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie oraz wnioskował o przyznanie prawa pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie. Przepis ten nie przewiduje możliwości wnoszenia zażaleń na postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skoro więc skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zażalenie to, jako niedopuszczalne, podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 276 p.p.s.a.
W odniesieniu do wniosku o przyznanie prawa pomocy to należy wskazać, że w myśl art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, ponieważ przepisy procedury sądowadministracyjnej jednoznacznie wykluczają możliwość skutecznego wniesienia zażalenia na postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego.