Uzasadnienie
Wyrokiem z 4 czerwca 2012 r., sygn. akt I SA/Gl 491/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę L.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. wydaną w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Od powyższego wyroku Skarżący wniósł skargę kasacyjną.
Pismem z 23 stycznia 2013 r. Skarżący wniósł o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej - "P.p.s.a.").
W uzasadnieniu wniosku Skarżący wskazał, że jego podstawą jest wniesienie przez inny podmiot do Trybunału Konstytucyjnego skargi o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją RP przepisów art. 30 ust. 1 pkt 7 i art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, które stanowiły materialną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Skarżący powołał się również na postanowienie WSA w Krakowie z 4 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Kr 789/12, którym to postanowieniem Sąd zawiesił postępowanie prowadzone w stosunku do Skarżącego w tym samym przedmiocie, ale za inny rok podatkowy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek podlega oddaleniu.
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. - sąd może (podkr. NSA) zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Związek pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego musi cechować się tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej.
W judykaturze (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2008 r., II FPS 4/08, publ. w ONSAiWSA z 2009 r., nr 4, poz.
62) podkreśla się, że przepis ten ma zastosowanie wówczas, gdy sąd orzekający nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania sądowego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Zawieszenie postępowania powinno być również uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Powyższe okoliczności Sąd podejmujący rozstrzygnięcie oparte o art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. powinien oceniać w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, co ma niebagatelne znaczenie w świetle konstytucyjnego nakazu rozpoznawania spraw bez zbędnej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) oraz zasady szybkości postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 P.p.s.a.).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie powyższe warunki nie zostały spełnione. Choć wskazane we wniosku przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych rzeczywiście były podstawą prawną zaskarżonej do sądu pierwszej instancji decyzji, Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł wystarczającej potrzeby do zawieszenia postępowania kasacyjnego. Przyczyną jest tu przede wszystkim treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 kwietnia 2011 r., sygn. akt P 90/08 (publ. LEX nr 824128), gdzie Trybunał szczegółowo zajmował się kwestią charakteru konstrukcji opodatkowania dochodów nieujawnionych.
Trybunał wprost stwierdził w tym wyroku, że artykułowi 30 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie można przypisać charakteru sankcji podatkowej. Powyższa ocena Trybunału pozwala uznać, że rozstrzygnięcie w sprawie skargi o sygn. akt SK 18/09 najpewniej nie wpłynie na postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zainicjowanym skargą kasacyjną Skarżącego.
Na marginesie stwierdzić należy, że nawet gdyby Trybunał Konstytucyjny zmienił w tym przedmiocie zdanie, interes prawny podatnika jest należycie chroniony. Po korzystnym dlań wyroku Trybunału, Skarżący będzie mógł skorzystać z instytucji wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, czy też postępowania przed organami podatkowymi (art. 272 § 1 P.p.s.a. oraz art. 240 § 1 pkt 8 Ordynacji podatkowej).
Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że okoliczność, że WSA w Krakowie inaczej ocenił przesłanki zawieszenia postępowania, w sprawie Skarżącego, dotyczącej rozliczenia za inny rok podatkowy, nie ma znaczenia w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł o oddaleniu wniosku.