Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 lutego 2006 r., I SA/Bk 329/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę "M." Sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 23 sierpnia 2005 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2002 r.
Od powyższego wyroku Spółka w dniu 11 kwietnia 2006 r. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną zawierając w niej jedynie wniosek o "zwrot kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa według norm przepisanych".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jest wysoce sformalizowanym środkiem zaskarżenia orzeczeń sądu administracyjnego pierwszej instancji, wskazanych w art. 173 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, dalej p.p.s.a., i powinna czynić zadość nie tylko wymaganiom przewidzianym dla pism w postępowaniu sądowym /art. 46 p.p.s.a./, ale również zawierać elementy właściwe tylko dla tego środka odwoławczego. W szczególności zawierać powinna oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany /art. 176 p.p.s.a./.
Naczelny Sąd Administracyjny - działając niemal od trzech lat jako sąd kasacyjny - wielokrotnie podkreślał przy tym, że o ile niespełnienie wymagań przepisanych dla pisma w postępowaniu sądowym stanowi brak, który może zostać uzupełniony w trybie art. 49 w zw. z art. 193 p.p.s.a., o tyle niespełnienie wymagań szczególnych skargi kasacyjnej, przewidzianych w art. 176 p.p.s.a. po wyrazie "oraz" nie podlega konwalidacji /szerzej na ten temat por. A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, B. Gruszczyński: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz; Zakamycze 2005 r., s. 422 i n./.
Takim wymogiem szczególnym jest m.in. "wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany" /w całości lub w części/, którego niniejsza skarga kasacyjna nie spełnia. Natomiast brak spełnienia któregokolwiek z wymagań szczególnych skargi kasacyjnej, obliguje Sąd II instancji - w świetle art. 183 par. 1 p.p.s.a. - do jej odrzucenia /por. chociażby post. NSA z dnia 15 marca 2004 r., FSK 258/04 - Przegląd Podatkowy 2004 nr 7 s. 53; post. NSA z dnia 16 marca 2004 r., FSK 209/04 - ONSAiWSA 2004, nr 1 poz. 13; post. NSA z dnia 25 maja 2004 r., GSK 38/04 - Monitor Prawniczy 2004 nr 13 s. 584/. W myśl bowiem ostatnio powołanego przepisu NSA - poza nie występującymi w niniejszej sprawie przypadkami nieważności postępowania - rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Oznacza to związanie Sądu podstawami zaskarżenia wraz z ich uzasadnieniem oraz wnioskami i zakresem tego zaskarżenia /w całości lub w części/.
Obszar badań NSA jest, z uwagi na treść ostatnio przytoczonego przepisu, zawężony jedynie do wskazanych kwestii spornych i Sąd ten nie jest uprawniony do uzupełniania lub poprawiania skargi kasacyjnej, ponieważ oznaczałoby to działanie z urzędu, co w świetle powołanego przepisu p.p.s.a. nie jest dopuszczalne /por. wyrok NSA z 21 kwietnia 2004 r. FSK 13/04 - ONSAiWSA 2004 nr 1 poz. 15; wyrok NSA z dnia 22 lipca 2004 r., GSK 356/04 - ONSAiWSA 2004 nr 3 poz. 72/. Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych /por. post. NSA z dnia 16 marca 2004 r., FSK 209/04 - ONSAiWSA 2004 nr 1 poz. 13/. W niniejszej sprawie podkreślić należy, iż za wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia, o którym mowa w art. 176 p.p.s.a., nie można uznać wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego złożonego w oparciu o art. 203 w zw. z 210 par. 1 p.p.s.a.
W tym stanie prawnym brak wniosku w niniejszej skardze kasacyjnej - mimo tego, iż została ona sporządzona przez profesjonalistę /art. 175 p.p.s.a./, który w intencji ustawodawcy miał dać gwarancję jej poprawnemu sformułowaniu - obligował Naczelny Sąd Administracyjny do jej odrzucenia. Podstawę orzeczenia stanowiły art. 178 w zw. z art. 180 p.p.s.a.