Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 października 2009 r. pełnomocnik skarżącego – radca prawny Z. F. wniosła o stwierdzenie nieważności orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 października 2009 r., sygn. akt II FSK 737/08.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że pełnomocnik radca prawny Z. F. nie została powiadomiona o terminie rozprawy w dniu 7 października 2009r., na której zapadł wyrok w sprawie. Dodano, że skarżący udzielił temu pełnomocnikowi pełnomocnictwa w zakresie sporządzenia skargi kasacyjnej i reprezentowania na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zdaniem autora wniosku wyrok zapadł z naruszeniem art. 183 § 2 pkt 5 w związku z art. 34 – 40 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o stwierdzenie nieważności postępowania podlega odrzuceniu z uwagi na jego niedopuszczalność.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.) nie przewiduje żadnych środków odwoławczych od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zatem wyrok z dnia 7 października 2009 r. jest prawomocny (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Ustawodawca nie wprowadził również możliwości weryfikacji prawomocnych wyroków sądów administracyjnych w trybie postępowania o stwierdzenie nieważności postępowania. Stąd też wniosek o stwierdzenie nieważności wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 października 2009r. jest niedopuszczalny, gdyż nie jest przewidziany przez ustawę.
Na marginesie należy zaznaczyć, że strona skarżąca miała dwóch pełnomocników umocowanych do reprezentacji przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, a mianowicie radcę prawnego Z. F. oraz doradcę podatkowego M. G. Zawiadomienie o rozprawie doręczono w dniu 9 września 2009 r. drugiemu z wymienionych pełnomocników. Zgodnie bowiem z art. 76 § 3 p.p.s.a., jeżeli jest kilku pełnomocników jednej strony, sąd doręcza pismo, w tym również zawiadomienie o terminie rozprawy, tylko jednemu z nich (np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 maja 2008 r., I FZ 188/08 oraz z dnia 26 czerwca 2008 r., I FZ 257/08).
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił wniosek na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. i 193 p.p.s.a.