Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 listopada 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną J. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie I SA/Lu 381/10, oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 1 marca 2010 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych ze sprzedaży kapitałów pieniężnych za 2007 r. oraz zasądził od J. S. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w L. kwotę 180 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w L., na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej jako "p.p.s.a.", wniósł o uzupełnienie wyroku z dnia 29 listopada 2012 r. poprzez zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych, t.j. zasądzenia zwrotu niezbędnych kosztów postępowania stronie reprezentowanej przez radcę prawnego.
Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny, z uwagi na oczywisty błąd rachunkowy, działając z urzędu na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. sprostował punkt II powyżej powołanego wyroku, zasądzając od J. S. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w L. kwotę 2700 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Mając na uwadze powyżej powołane postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak było podstaw do uwzględnienia wniosku pełnomocnika organu o uzupełnienie wyroku z dnia 29 listopada 2012 r. Z tych względów i na podstawie art. 157 w związku z art. 166 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.