Uzasadnienie
W dniu 11 marca 2013 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga kasacyjna E. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 kwietnia 2011 r., sygn. akt I SA/Po 432/10 oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 31 marca 2010 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.
W treści środka zaskarżenia zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji podatkowej. Strona wyjaśniła, że studiuje na Uniwersytecie [...], musi utrzymywać jednoosobowe gospodarstwo domowe, w tym pokrywać koszty wynajmu mieszkania. W załączeniu skarżąca przedstawiła kopię oświadczenia o jej sytuacji majątkowej i rodzinnej, z którego wynika, że nie posiada ona żadnych nieruchomości, oszczędności czy wartościowych przedmiotów, utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę (ok. 3.000 zł brutto), pokrywa koszty związane z nauką (koszt studiów 2.000 zł za semestr, materiały ok. 200 zł miesięcznie) i innymi zobowiązaniami cywilnoprawnymi. W ocenie E. S. przymusowa realizacja zobowiązania podatkowego może wyrządzić znaczną szkodę i doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków, pozbawiając ją środków niezbędnych na kontynuację nauki i opłacenie czynszu za mieszkanie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), który znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym (por. art. 193 powołanej ustawy), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Rozpatrując wniosek złożony przez E. S., mimo jego lakonicznego uzasadnienia, Naczelny Sąd Administracyjny wziął pod uwagę fakt, że przesłanki wstrzymania wykonania decyzji wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., w kontekście okoliczności podniesionych przez stronę, były już przedmiotem rozważań Sądu pierwszej instancji w postanowieniu z dnia 7 października 2010 r. Uwzględniając żądanie E. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu podkreślił, że skarżąca jest osobą pracującą, która podjęła dodatkowo płatne studia, nie posiada nieruchomości, oszczędności i wartościowych przedmiotów, wynajmuje mieszkanie. Sytuacja materialna strony z uwagi na zajęcie rachunków bankowych uległa znacznemu pogorszeniu i nie dysponuje ona wolnymi środkami finansowymi. W świetle powyższego Sąd doszedł do przekonania, że strona dostatecznie wykazała przesłanki zastosowania instytucji przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko prezentowane w postanowieniu z dnia 7 października 2010 r., tym bardziej, że z danych przedstawionych przez skarżącą we wniosku nie wynika, aby jej sytuacja uległa znacznej poprawie uzasadniającej zmianę oceny przesłanek warunkujących udzielenie tymczasowej ochrony sądowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.