Uzasadnienie
- 1. Wyrokiem z dnia 22 grudnia 2008 r. o sygn. I SA/Gl 744/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach – działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) – oddalił skargę W. K. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 28 maja 2008 r., nr [...], w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.
- 2. Skargę kasacyjną od wyroku WSA w Gliwicach do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł skarżący (reprezentowany przez pełnomocnika – adwokata), zaskarżając tenże wyrok w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
3. Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Należy bowiem podkreślić, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem odwoławczym. W art. 176 P.p.s.a. ustawodawca przewidział dwa rodzaje warunków, jakie winna spełniać skarga kasacyjna, jako środek odwoławczy. W pierwszej kolejności, stosownie do art. 46 i 47 omawianej ustawy, winna ona czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, co oznacza, że w skardze kasacyjnej należy oznaczyć sąd, do którego jest skierowana, podać imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczyć rodzaj sądu, zamieścić osnowę skargi kasacyjnej, podpis jej autora, wymienić załączniki, oznaczyć miejsce zamieszkania stron i ich pełnomocników lub adres do doręczeń. Po drugie, skarga kasacyjna powinna spełniać wymagania szczególne właściwe tylko dla tego rodzaju środka odwoławczego, a mianowicie powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych oraz wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że skarga kasacyjna nie spełnia warunków określonych w art. 176 P.p.s.a., gdyż nie zawiera wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie podkreślał, że o ile niespełnienie wymogów przepisanych dla pisma w postępowaniu sądowym stanowi brak, który może być uzupełniony w trybie art. 49 w związku z art. 193 P.p.s.a., o tyle niespełnienie wymogów stawianych przez przepis art. 176 P.p.s.a. po wyrazie "oraz" nie podlega sanacji. Są to bowiem wymagania konstrukcyjne, których brak uniemożliwia rozpoznanie sprawy. W myśl art. 183 § 1 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny (poza przypadkami nieważności postępowania) rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i może uwzględnić taką skargę kasacyjną jedynie w ramach zwartego w niej wniosku: o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
Brak tychże elementów czyni art. 183 § 1 P.p.s.a. niewykonalnym (por. postanowienia NSA: z dnia 16 marca 2004 r. o sygn. FSK 209/04, ONSAiWSA 2004, nr 1, poz. 13; z dnia 13 marca 2009 r. o sygn. II FSK 249/09). Stąd też brak w.w. wniosku powoduje, że skarga kasacyjna wniesiona przez skarżącego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
- 4. Kierując się wyżej wymienionymi względami, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 180 w związku z art. 178 P.p.s.a.