Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 727/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w sprawie ze skargi K. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 7 maja 2013 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych odrzucił skargę.
Od powyższego postanowienia skarżący wniósł skargę kasacyjną i zaskarżył postanowienie w całości, zarzucając w trybie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a.) naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną jego wykładnię w postaci naruszenia art. 58 § 1 pkt 2, art. 73 § 1-4, art. 178, art. 220 § 1 P.p.s.a. oraz na podstawie art. 174 pkt 2 P.p.s.a. naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. związku z art. 73 § 1, § 2, § 3 i § 4, a także art. 178 P.p.s.a.
Pismem, które wypłynęło dnia 27 lutego 2014 r., Dyrektor Izby Skarbowej w Szczecinie wniósł odpowiedź na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Skarga kasacyjna jest środkiem odwoławczym sformalizowanym, co oznacza, że musi spełniać wszystkie warunki określone dla niej w poszczególnych przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany jest do zbadania jej dopuszczalności. Ustawa formułuje dla skargi kasacyjnej w art. 176 wymogi, które daje się ująć w dwie grupy, a więc te właściwe dla każdego pisma procesowego składanego przez stronę w postępowaniu sądowym oraz wymogi specyficzne i określające dane pismo procesowe jako skargę kasacyjną. Wymagania skargi kasacyjnej jak każdego innego pisma procesowego sformułowane zostały przede wszystkim w art. 46 § 1 pkt 1 – 5 P.p.s.a. Warunki dopuszczalności pisma sądowego określone w tym przepisie składają się na grupę warunków formalnych, których niezachowanie może zostać naprawione. Wadliwość skargi kasacyjnej w tym zakresie może zostać wyeliminowana na podstawie art. 49 § 1 w związku z art. 193 P.p.s.a., a dokonanie przez wnoszącego takie pismo koniecznych uzupełnień powoduje, iż skarga kasacyjna wywołuje skutki od dnia jej wniesienia (art. 49 § 3 P.p.s.a.).
Inaczej rzecz wygląda gdy braki dotyczą elementów szczególnych zastrzeżonych tylko dla skargi kasacyjnej tzw. elementów konstrukcyjnych, nazywanych też materialnymi. W tej grupie warunków znajdują się: wskazanie zakresu zaskarżenia (w całości czy w części), przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, a także wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia ze wskazaniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Warto zauważyć, iż obarczona wadą materialną jest skarga kasacyjna niezawierająca w ogóle wniosku, o którym mowa w art. 176 P.p.s.a. jak też zawierająca wniosek, lecz sformułowany w sposób niejasny lub niezupełny. Brak w skardze jednoznacznego wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego postanowienia, wymaganego przez art. 176 P.p.s.a., powoduje, że skarga ta jako pozbawiona jednego ze swych elementów konstrukcyjnych jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (por. postanowienie z dnia 16 marca 2004 r. sygn. akt FSK 209/04, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl).
Tak rygorystyczna wykładnia wiąże się z wynikającym z art. 183 § 1 P.p.s.a. związaniem sądu kasacyjnego granicami skargi kasacyjnej, a granice te wyznaczają nie tylko sformułowane w ramach dopuszczalnych przepisem art. 174 pkt 1 i 2 P.p.s.a. podstaw zarzuty, lecz również postawione na tej podstawie żądanie i jego zakres.
Mając na uwadze powołane wyżej regulacje prawne, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że w rozpatrywanej sprawie, skarga kasacyjna obarczona jest nieusuwalnym brakiem materialnym. Zawarty w przedmiotowej skardze wniosek o "przywrócenie terminu do wniesienia wpisu sądowego bądź wniesienia wniosku o udzielenie prawa pomocy" nie może być traktowany jako spełnienie wymogu z art. 176 P.p.s.a. Co do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o udzielenie prawa pomocy wskazać należy, iż wniosek taki strona może złożyć w każdym czasie na dowolnym etapie postępowania sądowego. Warto również zauważyć, iż postanowieniem z dnia 28 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 727/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie przyznał Skarżącemu prawo pomocy we wnioskowanym zakresie (obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych).
Podsumowując: w niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie zawiera wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia, wobec czego nie spełnia wymogów stawianych przez art. 176 P.p.s.a., co uniemożliwia dokonanie jej merytorycznej oceny. Z tego względu na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.