Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 października 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 2489/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. Sp. z o.o. z siedzibą w J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 28 stycznia 2016 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006 r.
Skargę kasacyjną od tego wyroku wywiodła Skarżąca.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W toku wstępnego badania wniesionej skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w aktach sprawy brak jest pełnomocnictwa, z którego wynikałoby, że podpisany pod skargą kasacyjną radca prawny został umocowany do dokonania tej czynności procesowej. Z znajdującego się w aktach sprawy pełnomocnictwa (k. 107) wynika, że radca prawny S. M. został umocowany do reprezentowania Spółki przed NSA w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie od wyroku WSA w Warszawie z dnia 21 listopada 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 865/13. Tym samym nie można uznać, że radca prawny, na podstawie znajdującego się w aktach sprawy pełnomocnictwa, został również umocowany do reprezentacji przed NSA w związku z skargą kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie z dnia 26 października 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 2489/16.
Brak skargi kasacyjnej we wskazanym zakresie należy uzupełnić w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. w celu wykazania, czy działający za stronę pełnomocnik jest umocowany do wykonywania podjętych przez siebie czynności, które nie są objęte udzielonym pełnomocnictwem - w tym przede wszystkim do sporządzenia w imieniu strony skargi kasacyjnej i jej reprezentacji przed sądem. Mając na uwadze powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 p.p.s.a., postanowił zwrócić skargę kasacyjną WSA w Warszawie w celu uzupełnienia dostrzeżonych braków.