Uzasadnienie
Stan sprawy przedstawiał się następująco:
Naczelnik Urzędu Skarbowego w D. po dwukrotnym rozpoznaniu sprawy decyzją z dnia 14 października 2004 r. określił Ewie i Marianowi B. wysokość podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. W tym samym dniu wydał sześć - skierowanych do Mariana B. - decyzji w przedmiocie odsetek za zwłokę od miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za poszczególne miesiące od kwietnia do września 2000 r.
Decyzją z dnia 19 lipca 2005 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji z dnia 14 października 2004 r. dotyczące wymiaru podatku dochodowego, a następnie sześcioma decyzjami z dnia 26 lipca 2005 r. utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. w przedmiocie odsetek.
W skardze łącznej do sądu administracyjnego strona wniosła o uchylenie decyzji określającej podatek dochodowy w części dotyczącej nieuznania za koszt uzyskania przychodu kwoty 516.547,64 zł oraz uchylenie decyzji określających wysokość odsetek za zwłokę od miesięcznych zaliczek /w postępowaniu sądowym zarządzeniem rozdzielono skargi do poszczególnych decyzji/.
Dyrektor Izby Skarbowej w K., na podstawie art. 54 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm. - zwana dalej p.p.s.a./, uwzględnił skargę w całości i wniósł o umorzenie postępowania sądowego.
Skarżący zażądali oddalenia wniosku organu podatkowego o umorzenie postępowania sądowego informując, że od decyzji wydanych w trybie art. 54 par. 3 p.p.s.a. złożono skargi do sądu administracyjnego. Wyrokami z dnia 6 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 9 września 2005 r. wydane w oparciu o art. 54 par. 3 p.p.s.a. dotyczące wysokości podatku oraz odsetek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach kontrolując legalność decyzji Dyrektora Izby Skarbowej dotyczących odsetek stwierdził naruszenie przez organy podatkowe art. 153 p.p.s.a. i art. 127 Ordynacji podatkowej.
W ocenie Sądu Naczelnik Urzędu Skarbowego nie wypełnił zaleceń zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 marca 2004 r., I SA/Ka 2503/02. Nie przeprowadził bowiem postępowania dowodowego, stosownie do zawartych w orzeczeniu wskazań co do dalszego postępowania. Organ pierwszej instancji nie zastosował się również do zaleceń wynikających z decyzji kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 28 lipca 2004 r. uchylającej rozstrzygnięcie Urzędu Skarbowego w D. z dnia 3 stycznia 2002 r. i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi.
Skład orzekający wyjaśnił, że rozpoznanie skarg było zasadne wobec wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji wydanych w trybie art. 54 par. 3 p.p.s.a. na mocy wyroków z dnia 6 marca 2006 r.
W skargach kasacyjnych od powyższych wyroków Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o:
- - uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego postępowania,
- - uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania.
- - zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Zaskarżonym orzeczeniom zarzucono, na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a., naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w tym:
1/ art. 1 par. 2 p.p.s.a. - poprzez niekompletną i powierzchowną kontrolę legalności oceny materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, 2/ art. 133 par. 1 p.p.s.a. - poprzez rozstrzygnięcie spraw nieoparte na wszechstronnej i merytorycznie poprawnej analizie akt sprawy, 3/ art. 141 par. 4 p.p.s.a. - poprzez nieprawidłowe przedstawienie stanu faktycznego przyjętego jako podstawa rozstrzygnięcia i pominięcie wskazań co do dalszego sposobu rozstrzygania sprawy, 4/ art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. - poprzez uchylenie zaskarżonych decyzji wydanych przez organ podatkowy zgodnie z art. 127, 187 i 191 Ordynacji podatkowej.
W odpowiedzi na skargi kasacyjne Ewa i Marian B. wnieśli o ich oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny po połączeniu spraw dotyczących odsetek do jednoczesnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, zważył co następuje:
Skargi kasacyjne mają usprawiedliwione podstawy. Wyjaśniono je w uzasadnieniu wyroku z dnia 21 czerwca 2007 r. dotyczącego wymiaru podatku dochodowego małż. B. /II FSK 819/06/. Również w sześciu sprawach dotyczących wymiaru odsetek Wojewódzki Sąd Administracyjny poddał kontroli nieistniejące w dacie orzekania decyzje Dyrektora Izby Skarbowej. Zostały one bowiem wyeliminowane w trybie przewidzianym w art. 54 par. 3 p.p.s.a. decyzjami tego samego organu z dnia 9 września 2005 r. Uchylenie tych decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokami z dnia 6 marca 2006 r. nie wywarło skutku natychmiastowego w postaci przywrócenia bytu prawnego decyzjom "odsetkowym". Skutek taki wywiera dopiero wyrok prawomocny /art. 170 p.p.s.a./. Jednakże uchylenie przez NSA wyroków WSA uchylających decyzje wydane na podstawie art. 54 par. 3 p.p.s.a. sprawiło, że decyzje te nadal pozostają "w obrocie prawnym". W dacie wydania wyroków dotyczących wymiaru odsetek nie było więc przedmiotu skargi.
We wspomnianym już wyroku wydanym w sprawie II FSK 819/06 wskazano przepisy, które Wojewódzki Sąd Administracyjny naruszył oraz zawarto wskazówki co do dalszego postępowania. Dotyczyły one wymiaru zobowiązania podatkowego i jako takie odnosiły się również do odsetek. Czyni to zbędnym powielenie tych samych treści w nin. uzasadnieniu.
Mając powyższe na uwadze należało - na podstawie art. 185 par. 1 i art. 203 pkt 2 p.p.s.a. orzec jak w sentencji.