Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie sygn. akt I SA/Ol 578/07 odrzucił skargę P. SA w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 21 sierpnia 2007 r. w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów postępowania egzekucyjnego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej zostało doręczone skarżącej spółce w dniu 27 sierpnia 2007 r. natomiast spółka wniosła skargę do Sądu w dniu 28 września 2007 r. Sąd stwierdził, że skarga została wniesiona po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.), który minął 26 września 2007 r.
Na powyższe postanowienie skargę kasacyjną złożył pełnomocnik spółki zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie w całości i zasądzenie kosztów postępowania. Postanowieniu zarzucił naruszenie prawa procesowego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. polegające na uznaniu, że skarga została wniesiona po terminie, a więc w dniu 28 września 2007 r. podczas gdy została wniesiona z zachowaniem terminu tj. w dniu 26 września 2007 r. oraz odrzucenie skargi z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi podczas gdy skarżącej nie był wyznaczony termin do uzupełnienia tych braków i niewezwanie skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pełnomocnik zarzucił Sądowi naruszenie art. 141 § 4 w związku z art. 166 p.p.s.a poprzez niewyjaśnienie podstawy prawnej postanowienia z dnia 8 listopada 2007 r. w zakresie zastosowania art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącej podkreślił, iż skarga na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 sierpnia 2007 r., doręczone pełnomocnikowi spółki w dniu 27 sierpnia 2007 r., została wniesiona w dniu 26 września 2007 r. tj. z zachowaniem przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. terminu. Potwierdzeniem tego faktu jest dowód potwierdzenia nadania skargi, dowód potwierdzenia odbioru skargi kasacyjnej oraz odpis książki korespondencyjnej pełnomocnika skarżącej. Wskazał, że Sąd pierwszej instancji wydając postanowienie będące przedmiotem zaskarżenia uchybił obowiązkowi wskazanemu w art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez niewyjaśnienie podstawy prawnej w zakresie przepisu art. 58 § 1 pkt 3 cytowanej ustawy. Dodał, że Sąd nie wzywał strony skarżącej do uzupełnienia ewentualnych braków formalnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jest usprawiedliwiona.
Termin do wniesienia skargi kasacyjnej jest terminem ustawowym, procesowym i prekluzyjnym. Oznacza to, że niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu, że w razie jego uchybienia dopuszczalne jest jego przywrócenie.
W myśl art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się do sądu ale za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem zaskarżenia (art. 54 p.p.s.a).
Termin do wniesienia skargi jest zachowany wyłącznie w przypadku nadania pisma w placówce pocztowej w ustalonym terminie do właściwego adresata. Termin nadania określa data stempla pocztowego odciśnięta na kopercie zawierającej przesyłkę.
W rozpoznawanej sprawie termin nadania przesyłki (skargi) nie został jednoznacznie przez Sąd pierwszej instancji wyjaśniony.
Poza sporem pozostaje fakt, że termin do wniesienia skargi upływał w dniu 26 września 2007 r.
Z odciśniętego na kopercie zawierającej skargę stempla pocztowego przesyłki nr... wynika, że nadano ją w dniu 28 września 2007 r. Natomiast zarówno z potwierdzenia nadania skargi jak i jej odbioru (data stempla pocztowego przesyłki...) wynika, że została nadana w dniu 26 września 2007 r., a więc z zachowaniem terminu.
Wobec tego, że powyższa okoliczność jest oczywiście istotna w sprawie zachodzi konieczność ponownego jej przeanalizowania po wcześniejszym wyjaśnieniu tej kwestii we właściwej placówce pocztowej.
Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.