Uzasadnienie
Postanowieniem z 4 sierpnia 2009 r., sygn. akt I SA/Rz 710/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę J. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z 30 kwietnia 2009 r., Nr [...], w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r.
Z uzasadnienia postanowienia wynikało, że skarga nie została opatrzona podpisem skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał stronę do usunięcia braku skargi przez jej podpisanie bądź nadesłanie oryginału w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
J. Ł. nadał oryginał skargi (14 lipca 2009 r.) na adres Izby Skarbowej w R. Ośrodka Zamiejscowego w K., który to organ przekazał pismo do WSA w Rzeszowie 21 lipca 2009 r. (data stempla pocztowego).
Sąd uznał, że brak skargi nie został usunięty w terminie, co po myśli art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) obligowało do odrzucenia tej skargi.
W skardze kasacyjnej od postanowienia J. Ł., działający przez uprawnionego pełnomocnika, wniósł o uchylenie postanowienia w całości i przekazanie sprawy do Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie do ponownego rozpoznania oraz o zwolnienie od opłaty sądowej od skargi kasacyjnej w całości.
Postanowieniu zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, a polegające na obrazie art. 58 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie strona nie uzupełniła braku formalnego przez doręczenie skargi z oryginalnym podpisem w sytuacji, gdy strona w zakreślonym przez Sąd terminie wysłała przesyłkę na adres organu, tj. Izby Skarbowej w R. Ten sam przepis został rażąco naruszony przez odrzucenie skargi.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor przyznał, że strona pomyliła się co do adresata przesyłki; jest jednak przekonana, że wykonała swój obowiązek, a konsekwencją pomyłki nie może być pozbawienie jej sądowej kontroli prawidłowości decyzji Izby Skarbowej w R. Strona nie może także ponosić konsekwencji "długiego okresu czasu jaki zajął organowi skarbowemu na dostarczenie odpisu skargi do sądu."
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna J. Ł. była oczywiście bezzasadna.
Skarżący został wezwany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie do uzupełnienia braku formalnego skargi z pouczeniem, że niezastosowanie się do wezwania w terminie 7 dni spowoduje jej odrzucenie. Wezwanie z 3 lipca 2009 r. zostało doręczone na adres J. Ł. 8 lipca 2009 r. Zatem zakreślony 7-dniowy termin upływał z dniem 15 lipca 2009 r. Skarżący l.p. nadanym w UP J. [...] 14 lipca 2009 r. wysłał oryginał skargi na adres Izby Skarbowej w R. Ośrodka Zamiejscowego w K., do którego przesyłka wpłynęła 15 lipca 2009 r.
Tymczasem to nie Izba Skarbowa była autorem wezwania, a WSA w Rzeszowie.
Zgodnie z art. 49 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "Jeżeli pismo strony (skarga – dop. NSA) nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych (brak podpisu strony lub jej przedstawiciela – dop. NSA), przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpozniania, chyba że ustawa stanowi inaczej." Wezwanie skierowane do skarżącego nie zawierało informacji (pouczenia), że należy je wykonać za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję.
Art. 58 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi jednoznacznie, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera postanowienia, które pozwalałoby na uznanie za zachowany terminu "zachowanego" w ocenie strony przez dokonanie wymaganej czynności przed jakimkolwiek organem administracji państwowej. Nie zawierają takich postanowień ani Kodeks postępowania administracyjnego ani Ordynacja podatkowa regulująca postępowanie przed organami podatkowymi (Dz. U. z 2005 r., Nr 8 poz. 60 ze zm.).
Do wniosku o zwolnienie od opłaty sądowej od skargi kasacyjnej WSA odniósł się w postanowieniu z 2 listopada 2009 r., które zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego.
Ze wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i art. 166 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w postanowieniu.
- - ---------------------- 2