Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Bk 498/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę R. Sp. z o. o. z siedzibą w A. na interpretację indywidualną Ministra Finansów (wydaną przez organ upoważniony: Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy) z dnia 20 czerwca 2013 r., nr ITPB3/423-152/13/PS w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych.
Pismem z dnia 5 lutego 2014 r. pełnomocnik R. Sp. z o. o. z siedzibą w A. wniosła skargę kasacyjną, w której brak jest wniosku o uchylenie lub zmianę powyżej powołanego wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
Z powyższego wynika, że wymaganiami konstrukcyjnymi skargi kasacyjnej są m.in.: wskazanie zaskarżonego orzeczenia sądu pierwszej instancji i wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia sądu pierwszej instancji. W skardze kasacyjnej złożonej w niniejszej sprawie jej autor nie zawarł żądania co do kierunku rozstrzygnięcia. Dotychczas wykształcona linia orzecznicza przyjmowała, że skarga kasacyjna pozbawiona jednego ze swoich niezbędnych elementów podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 16 lutego 2004 r., FSK 209/04, ONSA 2004, nr 1, poz. 13; wyrok NSA z dnia 18 lutego 2011 r., II FSK 1866/09, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W dniu 8 kwietnia 2014 r. zapadł wyrok Trybunału Konstytucyjnego, sygn. akt SK 22/11,w którym to wyroku Trybunał Konstytucyjny uznał, że odrzucenie, bez wezwania do usunięcia braków, skargi kasacyjnej niespełniającej wymogu zamieszczenia w niej wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany jest niezgodne z Konstytucją. W ocenie Trybunału niespełnienie wymogu materialnego, skutkujące odrzuceniem skargi kasacyjnej, oznacza nieodwracalne pozbawienie strony możliwości rozpoznania jej sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny. Dodatkowo podniesiono, iż strona ponosi w takim przypadku negatywne skutki błędu profesjonalnego pełnomocnika procesowego.
Skutek orzeczenia Trybunału jest związany z momentem publikacji powyżej powołanego wyroku w sprawie SK 22/11 na podstawie art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.) W tym miejscu należy zauważyć, że w zakresie zagadnienia, czy orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, w których następuje stwierdzenie niekonstytucyjności danego przepisu prawa, wywierają skutki tylko prospektywnie (na przyszłość, tj. ex nunc), czy też jako deklaratywne wywierają skutki retroaktywnie (od momentu ustanowienia przepisu niezgodnego z Konstytucją RP, tj. ex tunc), podzielone jest stanowisko doktryny. Argumentację za przyjęciem, że tego rodzaju orzeczenia TK wywierają skutki od momentu ustanowienia przepisu niezgodnego z Konstytucją RP, tj. ex tunc, zawierają postanowienia Konstytucji RP. Naczelny Sąd Administracyjny, wprawdzie nie będąc jeszcze związany sentencją powołanego wyroku Trybunału Konstytucyjnego, jednakże mając na uwadze pogląd wyrażony w ogłoszonym już orzeczeniu uznał za zasadne uwzględnienie jego treści.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 p.p.s.a., postanowił zwrócić akta Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. celem usunięcia dostrzeżonych braków, to jest wezwania pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej w zakresie żądania zmiany bądź uchylenia zaskarżonego wyroku.