Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2010 r., sygn. akt I SA/Bd 973/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę I. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej B. z dnia 13 września 2010 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności solidarnej byłego wspólnika za zaległości podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług.
Pismem z dnia 25 lutego 2011 r. I. B. wniósł skargę kasacyjną od wyżej wskazanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Natomiast pismem z dnia 23 marca 2011 r. pełnomocnik skarżącego poinformował, że I. B. zmarł w dniu 20 marca 2011 r. W załączeniu nadesłano odpis skrócony aktu zgonu skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Zasady sukcesji zobowiązań podatkowych określa art. 97 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), jednak tylko w odniesieniu do podatników i płatników. Ordynacja podatkowa nie przewiduje następstwa prawnego w wypadku śmierci osoby fizycznej będącej inkasentem lub osobą trzecią. Spadkobiercy tych podmiotów nie wstępują z mocy tego przepisu w prawa i obowiązki zmarłego.
Śmierć I. B. została potwierdzona odpisem aktu zgonu, a ponieważ zachodzą przesłanki wymienione w przytoczonym wyżej przepisie art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.