Uzasadnienie
Postanowieniem z 29 listopada 2004 r. I SA/Po 1280/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę Zenona Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z 26 lipca 2004 r. (...) umarzające postępowanie w sprawie restrukturyzacji należności.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że 3 października doręczono skarżącemu wezwanie /z 27.09.2004 r./ do uiszczenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, wpisu w kwocie 500 zł.
Mimo upływu terminu wpis nie został uiszczony co, na podstawie art. 220 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, obligowało Sąd do odrzucenia skargi.
W skardze kasacyjnej od opisanego postanowienia Zenon Z., reprezentowany przez pełnomocnika działającego z urzędu zarzucił:
- - naruszenie przepisów postępowania, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności art. 6, art. 58 par. 1 pkt 3, art. 140 par. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez odrzucenie skargi w sytuacji gdy skarżący nie uzupełnił braków formalnych bez swojej winy, nie został pouczony o przysługujących mu uprawnieniach i skutkach zaniedbań i wniósł o:
- - zwolnienie skarżącego Z. Z. od kosztów sądowych,
- - uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości,
- - zasądzenie na rzecz pełnomocnika kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, a nieopłaconych nawet w części według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi jej autor wskazał, iż zgodnie z treścią art. 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd administracyjny powinien udzielać stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań.
Skarżący Zenon Z., przy wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, nie został poinformowany o możliwości złożenia wniosku o zwolnienie od kosztów. Gdyby skarżący został poinformowany o takiej możliwości mógłby z niej skorzystać.
Ponadto skarżący nie dokonał w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Dokonanie czynności uniemożliwiły mu ważne przeszkody o charakterze rodzinnym i zdrowotnym.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna Zenona Z. zasługiwała na uwzględnienie.
Zasadny okazał się zarzut naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu art. 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Miało ono, o czym świadczyło późniejsze postanowienie WSA w Poznaniu, istotny wpływ na wynik sprawy; doprowadziło bowiem do odrzucenia skargi na powołaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z 26 lipca 2004 r. - mylnie określoną przez WSA jako postanowienie, gdy w ocenie Sądu wyrażonej w postanowieniu z 9 lutego 2005 r. zachodziły przesłanki do udzielenia skarżącemu prawa pomocy w postaci zarówno zwolnienia go od kosztów sądowych jak i ustanowienia zastępstwa procesowego.
Z tej przyczyny, na podstawie art. 185 w zw. z art. 197 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.
Sąd nie orzekał o "przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania" bowiem po zwrocie akt Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu będzie rozpoznawał "inną" sprawę: zasadność skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P., a nie sprawę wpisu od tej skargi.