Uzasadnienie
G. S.A. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 28 lutego 2012r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. Skarga podpisana została w imieniu Spółki przez Prezesa Zarządu J.G.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 lipca 2012 r., doręczonym w dniu 16 lipca 2012 r., wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
W dniu 24 lipca 2012 r. Spółka złożyła odpis z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 28 lutego 2012r. odrzucił powyższą skargę. W uzasadnieniu wskazano, że termin do usunięcia braku formalnego upłynął z dniem 23 lipca 2012 r. Zatem Spółka składając w dniu 24 lipca 2012 r. odpis KRS uchybiła wyznaczonemu terminowi.
W skardze kasacyjnej z dnia 28 września 2012 r. zaskarżonemu postanowieniu zarzucono na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) naruszenie przepisów postępowania – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji RP w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast art. 29 p.p.s.a. stanowi, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Realizacja obowiązku wynikającego z art. 29 p.p.s.a. w praktyce sądowej oznacza obowiązek złożenia odpisu z KRS-u (oryginału lub uwierzytelnionego odpisu), gdyż informacje dotyczące sposobu reprezentacji danego podmiotu są obligatoryjnie umieszczane w aktach rejestrowych w Krajowym Rejestrze Sądowym.
W przypadku niespełnienia powyższych wymogów, sąd ma obowiązek, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. wezwać do usunięcia dostrzeżonych braków pod rygorem określonych skutków prawnych. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Skoro zatem w rozpoznawanej sprawie nie uzupełniono braków zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału i obowiązującymi przepisami prawa to za zasadne należało uznać rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji.
Z tego powodu Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.