Uzasadnienie
1. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 listopada 2004 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie III SA/Wa 192/04, odrzucił skargę Stefana O. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie III SA 3445/00, zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2002 r. Skarżący jako przesłankę wznowienia wskazał brak zdolności sądowej i procesowej strony skarżącej "w związku z upadłością strony i w związku z ustawowym nakazem zawieszenia postępowania i ewentualnym prowadzeniem sprawy przeciwko syndykowi".
W ocenie sądu I instancji skarżący brał osobiście udział w postępowaniu toczącym się pod sygnaturą III SA 3445/00. Pismem z dnia 17 października 2002 r. wniósł replikę odpowiedzi na skargę oraz został prawidłowo wezwany na rozprawę w dniu 10 grudnia 2002 r. choć osobiście nie stawił się. Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia stwierdził również, iż odpis wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2002 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony dorosłemu domownikowi skarżącego w dniu 3 lutego 2003 r.
W dalszej kolejności Sąd argumentował, iż skargę o wznowienie postępowania skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego dopiero w dniu 25 lutego 2004 r., czym uchybił trzymiesięcznemu terminowi do jej wniesienia określonemu w art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ /dalej p.p.s.a./. Sąd administracyjny I instancji uznał także, iż podstawy wznowienia postępowania określone przez skarżącego w pismach procesowych z dnia 2 marca 2004 r. oraz 7 kwietnia 2004 r. nie mogły zostać przez sąd uznane za skuteczne uzupełnienie skargi, gdyż pisma te zostały również wniesione po terminie.
- 2. W skardze kasacyjnej z dnia 28 listopada 2004 r. wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w trybie art. 173 par. 2 oraz art. 175 par. 3 p.p.s.a. pełnomocnik skarżącego zaskarżył powyższe postanowienie w całości oraz wskazując na art. 174 p.p.s.a., zarzucił mu:
- - naruszenie art. 280 par. 1 w związku z art. 271 pkt 2 oraz art. 273 par. 2 i 3 i art. 183 par. 2 pkt 2 i art. 124 par. 1 pkt 4 p.p.s.a., w związku z art. 18 par. 1 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 24 października 1934 r. Prawo upadłościowe /Dz.U. 1991 nr 118 poz. 512/,
- - naruszenie art. 280 par. 2 i art. 276 w związku z art. 91 par. 3 i art. 49 par. 1 p.p.s.a.
Wskazując na powyższe podstawy, pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor argumentował, iż sąd I instancji rozpoznając niniejszą sprawę nie odniósł się do zarzutu, iż Sąd Okręgowy w P. w dniu 30 grudnia 2003 r. w sprawie (...), wydał wyrok, który w ocenie skarżącego był "dowodem i okolicznością faktyczną", która mogła mieć wpływ na wynik sprawy toczącej się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie III SA 3445/00.
W dalszej kolejności pełnomocnik skarżącego wskazał, iż z uwagi na okoliczność, iż postanowieniem Sądu Rejonowego w P. z dnia 11 sierpnia 2000 r., (...) została ogłoszona upadłość skarżącego, podatnik i jego domownicy przekazywali nieotwartą korespondencję syndykowi, który nie poinformował skarżącego o terminie rozprawy w dniu 10 grudnia 2002 r., ani o zapadłym rozstrzygnięciu. W ocenie pełnomocnika skarżącego, sąd administracyjny pominął wskazane powyżej okoliczności przez co nie zastosował lub błędnie zastosował przepisy postępowania wskazane w osnowie skargi, co skutkowało odrzuceniem skargi o wznowienie.
3. Rozpoznając niniejszą sprawę Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw wobec czego podlega oddaleniu. Wniesienie skargi o wznowienie postępowania powoduje uruchomienie dwuetapowego postępowania w tej sprawie. Pierwszy ma na celu zbadanie dopuszczalności tego środka zaskarżenia. Etap drugi następuje dopiero po pozytywnym zakończeniu pierwszego z nich i polega na zbadaniu zasadności skargi o wznowienie postępowania. Słusznie zatem sąd administracyjny I instancji w pierwszej kolejności zwrócił uwagę na to, czy wnoszący skargę kasacyjną dochował terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, którego orzeczenie zaskarżono w sposób prawidłowy wykazał, że wnoszący skargę o wznowienie postępowania wniósł ją z uchybieniem terminu o jakim mowa w art. 277 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą wznowienia jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji termin liczy się od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
Sąd administracyjny I instancji przyjął w sposób uzasadniony, że odpis wyroku z dnia 10 grudnia 2002 r., III SA 3445/00, z treści którego strona dowiedziała się, iż była nienależycie reprezentowana otrzymała wraz z uzasadnieniem w dniu 3 lutego 2003 r. Natomiast skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem z dnia 10 grudnia 2002 r. III SA 3445/00 skarżący wniósł w dniu 25 lutego 2004 r. Zasadnie również sąd I instancji wskazał, że kolejne pisma procesowe wnoszone w dniach 2 marca 2004 r. oraz 4 kwietnia 2004 r. nie mogły być uznane za wniesione z zachowanie trzymiesięcznego terminu.
Trzymiesięczny termin, o jakim stanowi art. 277 p.p.s.a., jest terminem procesowym zawitym. Bieg takiego terminu nie podlega przerwaniu, nie może być on też przywrócony. Wniesienie skargi o wznowienie postępowania po upływie tego terminu jest więc niedopuszczalne i powoduje odrzucenie skargi. Dlatego prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zastosował art. 280 par. 1 p.p.s.a., gdyż skargę wniesiono po terminie. Natomiast wobec nie dochowania terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego, z uwagi na jej niedopuszczalność bezprzedmiotowe staje się badanie zasadności podstaw restytucyjnych czego domaga się wnoszący skargę kasacyjną.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.