Uzasadnienie
Wyrokiem z 27 kwietnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uchylił wydaną dla Mariana W. oraz Andrzeja W. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z 11 stycznia 2005 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku od nieruchomości.
Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Olsztynie 11 maja 2005 r. Organ ten 10 czerwca 2005 r. wniósł skargę kasacyjną. Skargę sporządził i złożył będący radcą prawnym Prezes SKO Bogdan M. Zarządzeniem z 13 czerwca 2005 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie określił na 100 zł wysokość wpisu od skargi kasacyjnej, za podstawę prawną zarządzenia wskazując par. 2 pkt 5 i par. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 221 poz. 2193 ze zm./.
Wpis został uiszczony na wezwanie sądu 16 czerwca 2006 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z par. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł.
Przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie była decyzja o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku od nieruchomości. par. 2 ust. 5 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów stanowi, że wpis od skarg dotyczących decyzji wydanych m. in. w trybie stwierdzenia nieważności jest stały i wynosi 200 zł. W konsekwencji należy uznać, że wpis od skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie był również stały i wynosił 100 zł /zob. uchwałę SN z 13.09.2000 r. III CZP 34/00 - OSNC 2001 nr 1 poz. 4/.
Art. 221 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm. - dalej cyt. jako "p.p.s.a."/ wprowadza zasadę, według której pisma podlegające opłacie stałej, jeżeli nie zostały należycie opłacone w przypadku ich wnoszenia przez adwokata lub radcę prawnego, pozostawia się bez rozpoznania lub odrzuca bez wezwania do uiszczenia takiej opłaty.
Skoro zatem skargę w niniejszej sprawie składał radca prawny, był on obowiązany uiścić wpis bez wezwania, nie później niż do chwili upływu terminu do wniesienia tejże skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę nie podziela wyrażanego w piśmiennictwie poglądu, że przewidziany w art. 221 p.p.s.a. rygor odrzucenia pisma bądź pozostawienia bez rozpoznania, należy odnosić jedynie do sytuacji, gdy pismo składa adwokat bądź radca prawny będący pełnomocnikiem, nie zaś występujący w innej roli, np. jako strona. Wniosek taki byłby bowiem sprzeczny z wykładnią gramatyczną art. 221 p.p.s.a., który ograniczenia takiego nie przewiduje. Istotne jest również, że w niniejszej sprawie radca prawny, który sporządził i złożył skargę kasacyjną nie występował w "swojej" sprawie, lecz pełnił funkcję organu strony.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa wprawdzie, że wbrew zakazowi płynącemu z przywołanej regulacji Samorządowe Kolegium Odwoławcze zostało wezwane do uiszczenia wpisu stałego, lecz nawet błędne działanie sądu nie usuwa działania wspomnianego przepisu i nie niweczy przyjętego w nim skutku prawnego w postaci odrzucenia pisma procesowego, jakim w niniejszej sprawie była skarga kasacyjna /zob. postanowienie SN z 17.08.2000 r. II CZ 57/00 - Biul. SN 2000 nr 10 poz. 14/.
Oceny zaniechania ze strony organu odwoławczego nie zmienia również fakt uiszczenia wpisu na wezwanie sądu. Wpis został bowiem wniesiony po upływie terminu do zaskarżenia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie.
Skarga kasacyjna podlegała zatem odrzuceniu już przez sąd I instancji /art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 221 p.p.s.a./. Skoro jednak Wojewódzki Sąd Administracyjny zaniechał wydania takiego orzeczenia, o odrzuceniu skargi postanowił Naczelny Sąd Administracyjny /art. 180 p.p.s.a./.