Uzasadnienie
1. Wyrokiem z dnia 3 października 2007r., w sprawie o sygn. akt I SA/Bd 497/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę Syndyka Masy Upadłości "P." spółka z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z 30 kwietnia 2007r., nr [...] wydaną w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2002 r.
Rozstrzygnięcie to zapadło w następującym stanie faktycznym: Decyzją z dnia 30 kwietnia 2007 r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika K. Urzędu Skarbowego w B. z dnia 29 grudnia 2006 r. określającą zobowiązanie podatkowe "P." sp. z o.o. w G. w podatku dochodowym od osób prawnych od 1 stycznia 2002 r. do 31 grudnia 2002 r. w kwocie 596.037,00 zł.
Wielkość określonego zobowiązania wynikała z ustalonego zaniżenia przychodu spółki o kwotę 441.596,46 zł oraz nie uznania za koszty uzyskania przychodów opisanych w decyzji wydatków.
2. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Syndyk masy upadłości wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o wstrzymanie jej wykonania, zarzucając jej naruszenie prawa tj. art. 15 ust. 1 i ust. 4 oraz art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 ze zm., zwanej dalej u.p.d.o.p.). W szczególności skarżący nie zgodził się z wyłączeniem spośród kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z zakupem usług na łączną kwotę 260.000 zł, odsetek i prowizji od pożyczki udzielonej w 2001 r. w kwocie 457.007 zł, kwoty 67.000 zł dotyczącej pośrednictwa w zakresie pozyskania wieloletniej dzierżawy oraz kwoty 550.000 zł z tytułu usług prawniczych.
3. Oddalając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uznał, że organy podatkowe w zgodzie z obowiązującym prawem dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych i prawnych oraz nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja ani poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszała prawo materialne lub procesowe w stopniu mogącym mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Analiza poszczególnych zakwestionowanych przez organy wydatków doprowadziła Sąd pierwszej instancji do wniosku, iż w tym zakresie nie zostały spełnione warunki uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu, w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. (w brzmieniu obowiązującym w 2002 r.), czyli istnienie związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy wydatkiem a przychodem - tego rodzaju, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie przychodu lub jego zwiększenie.
4. Od wyroku skargę kasacyjną w dniu 7 grudnia 2007 r. (data nadania) wywiódł Syndyk masy upadłości wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie prawa materialnego. tj. art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. (w brzmieniu obowiązującym w 2002 r.) poprzez przyjęcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, iż organ wydający decyzję prawidłowo zastosował ten przepis odmawiając spółce prawa do zaliczenia w koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów w kwocie łącznej 1.462.254,60 zł, z uwagi na uznanie, że koszty te nie miały bezpośredniego wpływu na wielkość przychodu.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
5. Zgodnie z art. 25 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.); dalej cytowanej jako p.p.s.a., zdolność sądową mają między innymi osoby prawne. Z nadesłanego przez pełnomocnika skarżącej pisma procesowego, potwierdzonego informacją z dnia 29 kwietnia 2009 r. pozyskaną z urzędu od Sądu Rejonowego w Toruniu Wydziału VII Gospodarczego wynika, że postanowieniem tegoż Sądu z dnia 12 grudnia 2007 r. (sygn. akt VII Ns-Rej. [...]), "P." spółka z o.o. w G., została wykreślona z Krajowego Rejestru Sądowego wobec stwierdzenia zakończenia postępowania upadłościowego. Postanowienie to stało się prawomocne z dniem 21 grudnia 2007 r.
Wymóg posiadania zdolności sądowej oraz zdolności procesowej (art. 25 § 1 oraz 28 § 1 p.p.s.a.) zaliczane są do tzw. przesłanek procesowych. Okoliczności te sąd bierze z urzędu pod uwagę w każdym stanie sprawy. Zakończenie postępowania upadłościowego i wykreślenie przedmiotowej spółki z Krajowego Rejestru Sądowego oznaczało definitywne zakończenie bytu tej osoby prawnej skutkujące w procesie następczą utratą zdolności sądowej i procesowej.
Przeszkoda ta ma charakter nieusuwalny, gdyż w tym przypadku nie zachodzi następstwo prawne pod tytułem ogólnym. Ponieważ przeszkoda wystąpiła w toku postępowania sądowadministracyjnego, po wydaniu wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny oraz wniesieniu skargi kasacyjnej, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., umorzeniu jako bezprzedmiotowe podlegało postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.