Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Gd 587/09, oddalającym skargę J. i H. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. w przedmiocie odmowy umorzenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997 r., zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji i postanowień Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 21 maja 2009 r., 10 czerwca 2009 r. i z dnia 18 czerwca 2009 r.
W uzasadnieniu wniosku stwierdzono, że wniosek zasługuje na uwzględnienie z uwagi na trudną sytuację materialną Skarżących i ich pogarszający się stan zdrowia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim wynika to z faktu, że przedmiotem postępowania w tej sprawie jest odmowa umorzenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997 r., a nie decyzja wymiarowa w tym podatku. To zaś powoduje, że decyzja taka nie może być - z uwagi na jej charakter - przedmiotem wstrzymania wykonania, bowiem nie podlega ona wykonaniu. Skoro Organ podatkowy odmówił przyznania Podatnikowi ulgi, konsekwencją tej decyzji jest wyłącznie to, że Podatnik nie może z ulgi skorzystać. Obowiązek świadczenia w postaci zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych wynika ze złożonych przez Podatnika deklaracji podatkowych albo decyzji Organu określającej prawidłową wysokość tego zobowiązania, a nie z decyzji odmawiającej przyznania ulgi. To jedynie do decyzji wymiarowej mogłaby odnosić się instytucja wstrzymania wykonania decyzji, bowiem to ta decyzja byłaby źródłem obowiązku nałożonego na Skarżącego.
Decyzja zaskarżona w niniejszym postępowaniu nie nakłada na Stronę żadnych obowiązków, dlatego też nieporozumieniem jest rozważanie, czy korzystnym dla Podatnika (tj. chroniącym przed wyrządzeniem znacznej szkody bądź przed spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków) będzie wstrzymanie jej wykonania. To właśnie wyłącznie ta okoliczność legła u podstaw oddalenia wniosku Strony. Nie jest bowiem możliwe zweryfikowanie skutków "wykonania" decyzji oddalającej wniosek o przyznanie ulgi pod kątem przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., a co za tym idzie, zastosowanie instytucji uregulowanej w tym przepisie.
Jedynie na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę pełnomocnika, który wniosek Strony zawarł w skardze kasacyjnej, że nie został on należycie uzasadniony, co także wykluczałoby jego uwzględnienie.
Jeśli chodzi natomiast o wniosek Strony w zakresie postanowień oddalających jej wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, postanowienia te nie pozostają, wbrew stanowisku Strony, w związku z postępowaniem w przedmiocie ulgi podatkowej. Postępowania te toczą się niezależnie od siebie. To zaś wyklucza odniesienie się do nich przez tutejszy Sąd w niniejszym postępowaniu.
Powyższe powoduje, że zażalenie jako bezzasadne należało oddalić w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.