Uzasadnienie
Przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 stycznia 2012 r., sygn. akt I SA/Gd 990/10, mocą którego odrzucono skargę M. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 19 lipca 2010 r. w przedmiocie jego odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe Przedsiębiorstwa B. "B." Sp. z o. o. z siedzibą w P. solidarnie z tą Spółką z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2003 r.
W motywach orzeczenia Sąd podał, że w odpowiedzi na zarządzenie zobowiązujące do uiszczenia wpisu w wysokości 500 zł skarżący uiścił z tego tytułu jedynie kwotę 50 zł oraz wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 16 lutego 2011 r. odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zaś zażalenie na to postanowienie.
Zarządzeniem z dnia 14 września 2011 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 21 września 2010 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia brakującej części wpisu sądowego od skargi w kwocie 450,00 zł – doręczonego skarżącemu w dniu 13 października 2010 r. Przedmiotowe pismo, na skutek zastosowania procedury doręczenia zastępczego, uznano za doręczone skarżącemu w dniu 6 października 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wskazał, że z akt sprawy wynika, że zakreślony w wezwaniu Przewodniczącego Wydziału siedmiodniowy termin do uzupełnienia wpisu od skargi upłynął 13 października 2011 r. Do chwili wydania przedmiotowego postanowienia skarżący nie wykonał wezwania, zamiast tego w dniu 6 października 2011 r. złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Z uwagi na powyższe Sąd, na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę.
W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia strona reprezentowana przez doradcę podatkowego wskazała, że środek zaskarżenia dotyczy całości postanowienia z 30 stycznia 2012 r. Przytoczyła następnie dwa zarzuty kasacyjne. Dalej autor skargi kasacyjnej przedstawił uzasadnienie skargi kasacyjnej i stwierdził, że "wnosi w imieniu pana M. J. jak na wstępie".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu bez jej merytorycznego rozpoznania.
Wynika to z faktu, że mimo wymogu płynącego z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej P.p.s.a. - nie zawarto w niej stosownego wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia. Podkreślenia wymaga, że wymóg zawarcia w skardze kasacyjnej stosownego wniosku, o którym była mowa wyżej, zaliczany jest do tzw. formalnych wymogów szczególnych skargi kasacyjnej, których brak nie podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a. Braki w zakresie elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej powodują, że taki środek odwoławczy dotknięty jest brakiem istotnym, a w konsekwencji nienaprawialnym, co skutkować musi jego odrzuceniem bez wzywania do jego usunięcia.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 180 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.