Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę "H." Spółki z o.o. w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 6 października 2005 r. (...) w przedmiocie podatku od nieruchomości 2005 r.
Od postanowienia z dnia 20 marca 2006 r. strona skarżąca złożyła sporządzoną przez radcę prawnego skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jego uchylenie oraz zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na zaskarżone rozstrzygnięcie. W motywach skargi kasacyjnej strona skarżąca podniosła, że zaskarżonym postanowieniem Sąd odrzucił skargę ponieważ w zakreślonym przez Sąd terminie skarżący usunął jedynie część braków formalnych skargi. Pismem z dnia 3 kwietnia 2006 r. skarżący wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wniosek powyższy nie został rozpoznany, wobec czego z ostrożności procesowej, w związku ze zbliżającym się terminem uprawomocnienia się zaskarżonego postanowienia, złożono skargę kasacyjną. Jakkolwiek przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie regulują wprost sytuacji wpływu złożenia wniosku o przywrócenie terminu i jednoczesnego uprawomocnienia się postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi, strona skarżąca uznała za zasadne zaskarżenie skargą kasacyjną wydanego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:
1/ naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;
2/ naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Ponadto ustawodawca wprowadził w art. 176 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dwojakiego rodzaju wymagania, którym odpowiadać powinna skarga kasacyjna. Po pierwsze powinna czynić zadość wymaganiom formalnym, stawianym dla pisma w postępowaniu sądowym /określonym w art. 46 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/. Niespełnienie wymagań formalnych stanowi brak, który może zostać uzupełniony w trybie art. 49 w związku z art. 193 powołanej wyżej ustawy.
Po drugie skarga kasacyjna powinna spełniać wymagania szczególne, właściwe tylko dla niej. Są to wymagania materialne i składają się na nie:
- - oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części,
- - przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie,
- - wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
Rozróżnienie wymagań formalnych i materialnych jest istotne. Braki formalne mogą zostać usunięte, wymagania materialne zaś prowadzą do niedopuszczalności skargi kasacyjnej. Są to braki, które wyłączają zakwalifikowanie pisma do skargi kasacyjnej, wykluczają dopuszczalność ich uzupełnienia, powodując niedopuszczalność kasacji /B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2003, s. 467/.
Zgodnie z art. 183 par. 1 ww. ustawy Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Oznacza to, iż Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, co powoduje, iż winny być one prawidłowo określone w samej skardze. Należy zatem powołać konkretne przepisy prawa, którym sąd uchybił, uzasadnić zarzut ich naruszenia, a w razie zarzutu naruszenia prawa procesowego - wykazać, iż naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Skarga kasacyjna wniesiona przez "H." Spółkę z o.o. w P., a sporządzona przez radcę prawnego, nie spełnia wszystkich wymagań materialnych, określonych w art. 176 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Koniecznym warunkiem uznania, iż strona powołuje się w skardze kasacyjnej na jedną z podstaw kasacji jest wskazanie, które przepisy oznaczone numerem artykułu /paragrafu, ustępu, punktu/ ustawy zostały naruszone, na czym to naruszenie polegało oraz jaki mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny, działając jako sąd kasacyjny, nie jest uprawniony do samodzielnego konkretyzowania zarzutów lub też stawiania hipotez co do tego, jakiego przepisu dotyczy podstawa kasacji. Niepowołanie przez wnoszącego skargę kasacyjną żadnego przepisu, którego naruszenie stanowiłoby podstawę kasacji, powoduje, iż jedna z przesłanek materialnych skargi kasacyjnej nie została zachowana, co stanowi już samodzielną przesłankę odrzucenia skargi kasacyjnej.
Nie jest to jedyne naruszenie wymogów materialnych określonych w art. 176. Wywody bowiem skargi kasacyjnej, iż "przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie regulują wprost sytuacji wpływu złożenia wniosku o przywrócenie terminu i jednoczesnego uprawomocnienia się postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi" nie mogą stanowić uzasadnienia naruszenia przez sąd przepisów prawa procesowego, a na naruszenie takich przepisów powołuje się skarżący.
W piśmiennictwie wyrażany jest pogląd, iż spośród wymagań prawnych, jakie spełnić musi skarga kasacyjna najistotniejsze znaczenie ma przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie oraz właściwie dobrany wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Brak jednego z tych istotnych elementów skargi kasacyjnej sprawia, iż wniesione pismo nie może być uznane za ważnie wniesioną skargę kasacyjną, co przekreśla możliwość nadania jej dalszego biegu /A. Skoczylas, glosa do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2004 r., FSK 209/04/.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 180 w związku z art. 182 par. 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.