Uzasadnienie
W wyroku z dnia 22 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uchylił zaskarżoną przez J. W. interpretację indywidualną Ministra Finansów (organ upoważniony Dyrektor Izby Skarbowej w L.) z dnia 24 czerwca 2015 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Skargę kasacyjną od tego orzeczenia wywiódł Minister Finansów. Skarga została sporządzona przez radcę prawnego A. S., dla którego pełnomocnictwa do działania w imieniu Ministra udzielił L. K. ‒ Sekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ona wszystkich wymagań wynikających z art. 176 § 2 w zw. z art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Skarga kasacyjna została sporządzona w imieniu organu administracji przez radcę prawnego, a pełnomocnictwo zostało udzielone przez Sekretarza Stanu w Ministerstwie Finansów – L. K. Brak jest jednak w aktach sprawy dokumentu potwierdzającego uprawnienie mocodawcy do reprezentowania organu administracji. Skarga kasacyjna organu administracji musi więc zostać w tym zakresie uzupełniona.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 p.p.s.a., postanowił zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu w celu wezwania strony do uzupełnienia dostrzeżonych braków.