Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 5 czerwca 2014 r., sygn. akt I SO/Ke 6/14, wyłączył sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w sprawie ze skargi A. M. na interpretację indywidualną z dnia 9 grudnia 2013 r. wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej działającego w imieniu Ministra Finansów w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Na skutek tego sprawa nie może być rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważa co następuje:
Przepis art. 22 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.dalej zwana: "p.p.s.a.") nie stanowi co prawda wprost, że w analizowanym przypadku Naczelny Sąd Administracyjny wyznacza inny sąd do rozpoznania sprawy, to jednak należy przyjąć, że skoro Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do wyznaczenia innego sądu do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego, to tym samym jest właściwy do wyznaczenia innego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego do rozpoznania sprawy, jeżeli na skutek wyłączenia wszystkich sędziów sądu właściwego do rozpoznania sprawy, sąd ten nie może rozpoznać sprawy. Nie jest bowiem możliwe do zaakceptowania stanowisko i taka wykładnia przepisu art. 22 § 3 p.p.s.a., która prowadziłaby do pozbawienia strony prawa do rozpoznania jej skargi przez sąd administracyjny.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył do rozpoznania sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie.