Uzasadnienie
H. C. w dniu 13 maja 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, wydaną przez Ministra Finansów (organ upoważniony: Dyrektor Izby Skarbowej w L.) z dnia 6 marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
W związku z tym, że sprawa o sygn. I SA/Lu 397/14 została wszczęta skargą sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie H. C. pozostali sędziowie orzekający w tym Sądzie złożyli wnioski o ich wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie.
Zastępca Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pismem z dnia 10 lipca 2014 r. zwróciła się o wyznaczenie przez Naczelny Sąd Administracyjny innego sądu do rozpoznania ww. wniosku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 22 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.) w razie, gdy sąd administracyjny, przed którym sprawa się toczy, nie może podjąć postanowienia w przedmiocie wniosku o wyłączenie sędziego z powodu braku dostatecznej liczby sędziów, Naczelny Sąd Administracyjny wyznacza inny sąd do rozpoznania wniosku.
Mając na uwadze wnioski sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie o ich wyłączenie na podstawie art. 18 § 1 pkt 1 i art. 19 p.p.s.a. należy stwierdzić, że w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie brak jest sędziów do podjęcia postanowienia w przedmiocie wniosku o ich wyłączenie. Wobec tego, na podstawie art. 22 § 3 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach do rozpoznania tego wniosku.